Cathelijn schreef: ma 30 mar 2026, 13:08
Ja dat is herkenbaar hoor, eigenlijk wil je alles laten zoals het was.
Ik weet trouwens nog hoe vies je auto wordt in Noorwegen. Ik stond me op de heenweg bij de boot in Denemarken nog te verbazen over al die wittige vieze Noorse auto's, maar die van mij zag er al heel snel hetzelfde uit
Onze kentekenplaat was niet echt meer leesbaar achter. Snap nu waarom ze alleen aan de voorkant flitsen in Noorwegen
Begrijpelijk dat het toch weer een stukje afscheid nemen is Mireille.
Hier is schoonmoeder vorige week overleden en H is nu met zijn zus begonnen het huis op te ruimen. Kreeg net al een app dat ze ongebruikte kerstkaarten tegen kwamen en of hij die ook mee moet nemen. Ach ja, waarom ook niet. Heb ik de kerstkaarten voor het komende jaar alvast in huis
dinky89 schreef: ma 30 mar 2026, 14:42
Begrijpelijk dat het toch weer een stukje afscheid nemen is Mireille.
Hier is schoonmoeder vorige week overleden en H is nu met zijn zus begonnen het huis op te ruimen. Kreeg net al een app dat ze ongebruikte kerstkaarten tegen kwamen en of hij die ook mee moet nemen. Ach ja, waarom ook niet. Heb ik de kerstkaarten voor het komende jaar alvast in huis
Och, gecondoleerd, Dinky. Het afscheid zal niet onverwacht gekomen zijn, maar dat maakt het niet per se makkelijker. En inderdaad, er is altijd veel te doen na een overlijden. Sterkte met elkaar, ik hoop dat jullie bij het opruimen veel mooie herinneringen tegenkomen.
Dankjewel. Klopt Anne, het afscheid was niet onverwacht. Sinds de week voor kerst al sondevoeding omdat eten en drinken niet meer ging (bleek slokdarmkanker te zijn) en de laatste 2,5 week van haar leven in hospice waarvan de laatste 4 dagen onder palliatieve sedatie. Wat dat betreft ook wel opluchting dat aan die laatste periode een einde is gekomen. Zelf ben ik vandaag weer aan het werk gegaan vanuit huis. Komende tijd nog genoeg confronterende momenten. Volgende week eerste keer zonder paasbrunch bij mem. Eind april mijn verjaardag, half mei 50e verjaardag van schoonzus en natuurlijk moederdag....
Siberienne schreef: zo 29 mar 2026, 22:45
Vandaag eindelijk de auto maar weer eens gepoetst. Dat was heel hard nodig maar in de winter ook zo’n zinloze exercitie want na 1 rit weer vies. Dat betekende ook de binnenkant. Ontharen. Kwijlplekken op de achterruit. De voorraad poepzakjes kon eruit. En jullie snappen dat dat gemengde gevoelens waren.
Maar de auto is weer zwart, de camera’s geven weer zicht en ook de chipskruimels zijn opgezogen. Lente mag beginnen. Al voorspellen ze voor vannacht sneeuw
Ja ik snap het. Margriet haar hok in de woonkamer is ook nog niet schoongemaakt of weg en dat is maar deels luiheid.
dinky89 schreef: ma 30 mar 2026, 16:02
Dankjewel. Klopt Anne, het afscheid was niet onverwacht. Sinds de week voor kerst al sondevoeding omdat eten en drinken niet meer ging (bleek slokdarmkanker te zijn) en de laatste 2,5 week van haar leven in hospice waarvan de laatste 4 dagen onder palliatieve sedatie. Wat dat betreft ook wel opluchting dat aan die laatste periode een einde is gekomen. Zelf ben ik vandaag weer aan het werk gegaan vanuit huis. Komende tijd nog genoeg confronterende momenten. Volgende week eerste keer zonder paasbrunch bij mem. Eind april mijn verjaardag, half mei 50e verjaardag van schoonzus en natuurlijk moederdag....
dinky89 schreef: ma 30 mar 2026, 16:02
Dankjewel. Klopt Anne, het afscheid was niet onverwacht. Sinds de week voor kerst al sondevoeding omdat eten en drinken niet meer ging (bleek slokdarmkanker te zijn) en de laatste 2,5 week van haar leven in hospice waarvan de laatste 4 dagen onder palliatieve sedatie. Wat dat betreft ook wel opluchting dat aan die laatste periode een einde is gekomen. Zelf ben ik vandaag weer aan het werk gegaan vanuit huis. Komende tijd nog genoeg confronterende momenten. Volgende week eerste keer zonder paasbrunch bij mem. Eind april mijn verjaardag, half mei 50e verjaardag van schoonzus en natuurlijk moederdag....
Sterkte ermee Dinky! En ook voor je man. Verdriet heeft tijd nodig. Om eraan te wennen dat ze er niet meer is. Stapje voor stapje verder - knuffel
Gelukkig, jullie zijn er nog.
En ja, het was zo'n mooi paadje met bloemen, daar moest ik hem even tussen zetten.
En met je telefoon op portretstand wordt het best snel een goede foto. En dat frisse groen, echt mijn favoriete tijd van het jaar
Tola en ik zijn er ook nog.
Laatst in het bos zag ik zulke leuke bloemetjes, ik liet de Obsidentify-app er op los, bleek het Allium paradoxum.
Zo'n naam vergeet ik nooit meer
Het is inderdaad erg rustig hier de laatste tijd. Zelf gisteren even bij het graf van mijn opa en oma langs geweest en een bak viooltjes geplaatst. Mijn opa is vorig jaar op 3 april overleden en mijn oma haar sterfdag is 11 april (2009). Dit jaar ineens de behoefte om er langs te gaan. Lag gisteravond ook enigszins op de route aangezien ze in Leeuwarden liggen en ik van Harlingen naar Groningen reed
Bij mijn Android zat de portretstand onder Meer, onderaan het scherm. Ik heb hem verplaatst zodat ik er sneller bij kan.
Het is heerlijk weer om met plantjes aan de gang te gaan, waar dan ook.
Mijn grootouders liggen, gelukkig, allevier hier in het dorp op het kerkhof achter de kerk.
