Siberienne schreef: ma 08 jun 2026, 08:28
Dat vind ik lastig omdat op dit moment iedereen een vriend is die je nog niet hebt ontmoet - of een beste vriend die je na tien jaar eindelijk weer ontmoet. Had ik al verteld dat ze enthousiast is?
Maar we zijn wel ok bevonden geloof ik. En dat is dus wel iets om aan te gaan werken want ik denk dat wildvreemden best van die zwarte snoet met felblauwe ogen onder de indruk kunnen zijn. En niet altijd snappen dat het knuffeltekort is….
Als moeder van een grote enthousiaste donkerbruine boxer x galgo die ook te weinig verwend wordt thuis
, snap ik helemaal wat je bedoelt.
Je kunt bij Moa op tien meter afstand een eland laten oversteken, dan begint ze nog net niet verveeld te gapen. Maar laat op 300 meter afstand iets op twee benen oversteken en ze gaat er in volle vaart op af, want knuffeeeeeels! Gebeurt gelukkig niet zo vaak, en meestal gaat het dan sowieso om iemand die haar kent.
Maar als jullie blij zijn met Lykke, dan ben je al een heel eind en komt de rest ook wel goed. De organisatie waar wij onze huskymixen vandaan hebben zei altijd: voor ons is het belangrijkst dat mensen die een hond van ons willen, bereid zijn om met de hond te werken (in de zin van: moeite doen om de hond op een positieve manier te trainen als er iets aan- of afgeleerd moet worden). Iemand die een hond verwacht die alles al kan, alles perfect doet en nooit een misstap maakt, krijgt van ons geen hond mee.
Het klinkt alsof jullie organisatie ook niet over één nacht ijs gaat, en dus komt het vast en zeker helemaal goed met jullie en Lykke!
Had je het idee dat ze jullie herkende en blij was jullie weer te zien?
