Vriendin had gister nog gebeld met de bootmaatschappij vanwege de aankomende storm. Het zou doorgaan, ofwel de kans dat het niet doorging was heel klein en een zeldzaamheid dat dit werd afgezegd.
Prima, ik eten maken voor de reis, boodschappen gedaan en dingen gehaald die ik nooit eet maar op reis wel lekker vind enzo. Ik had een strakke planning gevolgd de afgelopen dagen en was druk geweest want er zou iemand 3 dagen in mijn huis zitten voor oppas.
Ik wil eigenlijk net opstaan om met Ziva te wandelen als ik een app krijg van die vriendin. Het gaat niet door. De golven zijn te hoog.
We konden wel omboeken (en ook gedaan) maar jeetje zeg..
-Annemarie- schreef:Wat een schijtweer. *stating the obvious*
Nou. Ik heb heel even de zon gezien. Ik heb vandaag meer de zon gezien dan de rest van dit jaar bij elkaar, tot nu. Dus ik weet nog niet of ik het nou zo'n schijtweer vind. Ik heb echt licht nodig.
eelke schreef:Nou. Ik heb heel even de zon gezien. Ik heb vandaag meer de zon gezien dan de rest van dit jaar bij elkaar, tot nu. Dus ik weet nog niet of ik het nou zo'n schijtweer vind. Ik heb echt licht nodig.
Bij ons is het amper droog geweest. Nu ziet het er wel prima uit! En natuurlijk is er vandaag weinig gelegenheid om naar buiten te gaan.
-Annemarie- schreef:Bij ons is het amper droog geweest. Nu ziet het er wel prima uit! En natuurlijk is er vandaag weinig gelegenheid om naar buiten te gaan.
sam28 schreef:Mn 3-daagse trip naar Engeland is weggewaaid.
Vriendin had gister nog gebeld met de bootmaatschappij vanwege de aankomende storm. Het zou doorgaan, ofwel de kans dat het niet doorging was heel klein en een zeldzaamheid dat dit werd afgezegd.
Prima, ik eten maken voor de reis, boodschappen gedaan en dingen gehaald die ik nooit eet maar op reis wel lekker vind enzo. Ik had een strakke planning gevolgd de afgelopen dagen en was druk geweest want er zou iemand 3 dagen in mijn huis zitten voor oppas.
Ik wil eigenlijk net opstaan om met Ziva te wandelen als ik een app krijg van die vriendin. Het gaat niet door. De golven zijn te hoog.
We konden wel omboeken (en ook gedaan) maar jeetje zeg..
Wat jammer! En lastig voor je planning..
Het was zulk mooi weer vandaag en ik was (bij uitzondering ) helemaal in poetsstemming Voornamelijk met links en ik schoot lekker op, maar toch moest ik door de pijn in mijn schouder stoppen voor het klaar was en kon ik daardoor ook maar een korte wandeling maken tussen de middag. Heel frustrerend
Eef+doggies schreef:Wat jammer! En lastig voor je planning..
Het was zulk mooi weer vandaag en ik was (bij uitzondering ) helemaal in poetsstemming Voornamelijk met links en ik schoot lekker op, maar toch moest ik door de pijn in mijn schouder stoppen voor het klaar was en kon ik daardoor ook maar een korte wandeling maken tussen de middag. Heel frustrerend
Wij zijn vanochtend met spoed met Joris naar de dierenarts geracet..... Ik was met hem wandelen en in eerste instantie was er niets aan de hand, hij liep lekker enz. enz. Ik doe hem weer in de fietskar en dacht: ga nog even naar het bos om een klein extra rondje te lopen, we hadden nog niet zoveel gelopen. Doe daar de kar weer open en Joris wil niet uit de kar, ik til hem eruit, zet hem neer en loop verder. Kijk om en hij staat nog op precies dezelfde plaats met zo'n blik van: Ik ga niet lopen. Nou goed, weer in de kar en naar huis. Daar heb ik hem op het uitlaatveld weer uit de kar gehaald en toen liep hij echt voetje-voor-voetje met me mee en ik vond het een naar gezicht. Dus maar weer in de kar gedaan. In huis gaf hij totaal geen sjoege, wilde niet wat lekkers (terwijl hij normaal altijd een lamsvleestaafje of worst wil), maar ging heel timide op de bank liggen en kon duidelijk niet ontspannen. We hebben het een poosje aangekeken en toen zei ik tegen Eddie dat ik toch even naar het tandvlees van Joris wilde kijken. Zo gezegd, zo gedaan en we vonden het er maar bleek uitzien. Direct de dierenarts gebeld en we konden direct komen. Joris zat echt als een dood vogeltje in de auto een beetje verdwaasd voor zich uit te kijken. Halfweg de dierenarts hoorde ik hem ineens een koekje opeten dat nog op de achterbank lag, dus ik had al het idee dat het wat beter werd. Bij de dierenarts aangekomen, uit de auto en toen merkte ik al aan zijn lopen dat hij aanzienlijk beter te pas was. Hij is nagekeken en zijn tandvlees was absoluut niet bleek (meer?), hartslag wel aan de hoge kant, dierenarts vond hem mager geworden en dat is hij ook. Volgende week woensdag wordt er een echo van zijn buik gemaakt, we willen weten of er toch iets gaande is. Hij eet nog wel als een bootwerker, maar wordt echt een ouwe jongen.....
Inmiddels is hij weer de oude Joris, is al 4x met de baas wandelen geweest, heeft in de buurt zijn lekkers opgehaald en is weer ontspannen en relaxt. Maar oh oh oh wat kunnen ze je aan het schrikken maken. Ik had alle doem-senario's al afgespeeld in mijn hoofd. En wat er nu geweest is?? Geen idee. Nu is het wachten tot de echo volgende week, wordt vervolgd.
Pauline schreef:Wij zijn vanochtend met spoed met Joris naar de dierenarts geracet..... Ik was met hem wandelen en in eerste instantie was er niets aan de hand, hij liep lekker enz. enz. Ik doe hem weer in de fietskar en dacht: ga nog even naar het bos om een klein extra rondje te lopen, we hadden nog niet zoveel gelopen. Doe daar de kar weer open en Joris wil niet uit de kar, ik til hem eruit, zet hem neer en loop verder. Kijk om en hij staat nog op precies dezelfde plaats met zo'n blik van: Ik ga niet lopen. Nou goed, weer in de kar en naar huis. Daar heb ik hem op het uitlaatveld weer uit de kar gehaald en toen liep hij echt voetje-voor-voetje met me mee en ik vond het een naar gezicht. Dus maar weer in de kar gedaan. In huis gaf hij totaal geen sjoege, wilde niet wat lekkers (terwijl hij normaal altijd een lamsvleestaafje of worst wil), maar ging heel timide op de bank liggen en kon duidelijk niet ontspannen. We hebben het een poosje aangekeken en toen zei ik tegen Eddie dat ik toch even naar het tandvlees van Joris wilde kijken. Zo gezegd, zo gedaan en we vonden het er maar bleek uitzien. Direct de dierenarts gebeld en we konden direct komen. Joris zat echt als een dood vogeltje in de auto een beetje verdwaasd voor zich uit te kijken. Halfweg de dierenarts hoorde ik hem ineens een koekje opeten dat nog op de achterbank lag, dus ik had al het idee dat het wat beter werd. Bij de dierenarts aangekomen, uit de auto en toen merkte ik al aan zijn lopen dat hij aanzienlijk beter te pas was. Hij is nagekeken en zijn tandvlees was absoluut niet bleek (meer?), hartslag wel aan de hoge kant, dierenarts vond hem mager geworden en dat is hij ook. Volgende week woensdag wordt er een echo van zijn buik gemaakt, we willen weten of er toch iets gaande is. Hij eet nog wel als een bootwerker, maar wordt echt een ouwe jongen.....
Inmiddels is hij weer de oude Joris, is al 4x met de baas wandelen geweest, heeft in de buurt zijn lekkers opgehaald en is weer ontspannen en relaxt. Maar oh oh oh wat kunnen ze je aan het schrikken maken. Ik had alle doem-senario's al afgespeeld in mijn hoofd. En wat er nu geweest is?? Geen idee. Nu is het wachten tot de echo volgende week, wordt vervolgd.
Getverdemme Plien! Mij klinkt dit trouwens als pijn in de oren.... En ja, zelfs het tandvlees wordt daar bleek van. Weet je zeker dat zijn rug geen zeer deed?
Later dacht ik idd rug of nek Lizzy! Hij heeft tenslotte artrose in zijn nek en daar kan uiteraard wel iets niet helemaal lekker zitten. Misschien is het hem wel in de nek geschoten en is dat "los" gegaan onderweg in de auto. Hij zit wel op maximale pijnstilling, betekent uiteraard niet dat er niet wat doorheen kan komen.
Charlie Angel schreef:Wat kunnen ze je dan inderdaad laten laten schrikken zo. Een dikke knuffel voor Joris. [emoji8]
Weet je wat het is..... Ik denk altijd dat ik alles wat er destijds met Joep gebeurd is, heel goed verwerkt heb. En dat is uiteraard ook voor een groot deel waar, maar.... als er dan iets gebeurt wat ik aan Joep linken kan, dan schrik ik me helemaal te pletter. Is alle rationaliteit in mijn lijf verdwenen en schiet ik in de paniek-modus.
Pauline schreef:Weet je wat het is..... Ik denk altijd dat ik alles wat er destijds met Joep gebeurd is, heel goed verwerkt heb. En dat is uiteraard ook voor een groot deel waar, maar.... als er dan iets gebeurt wat ik aan Joep linken kan, dan schrik ik me helemaal te pletter. Is alle rationaliteit in mijn lijf verdwenen en schiet ik in de paniek-modus.
Volkomen logisch. Het is ook potverdrie wel jouw Joris waar het om gaat! Ik duim dat het allemaal met een sisser afloopt
*stating the obvious* 
) helemaal in poetsstemming 
Voornamelijk met links en ik schoot lekker op, maar toch moest ik door de pijn in mijn schouder stoppen voor het klaar was en kon ik daardoor ook maar een korte wandeling maken tussen de middag. Heel frustrerend 
