Wat Koekje in dit topic al gezegd heeft over borstvoeding vind ik dat elke moeder wel zou horen te weten. Vandaar dat ik ook altijd sterk aanraadt van voorbereid te zijn en niet af te wachten tot er problemen zijn.Hope schreef:Altijd zo interessant wat jij weet over lactatie! Hoe kom je aan die kennis?
Hier geen kids maar mocht het ooit gebeuren zullen we vaak aan je denken
Ik heb een vriendin die zo'n houding heeft en zelfs nu met haar tweede en na 2 jaar voeden, heb ik het idee dat ik met mijn ene voorbereidende infosessie meer kennis heb dan zij die altijd pas info opzoekt als ze problemen ervaart. Ze heeft nochtans erg veel problemen gehad bij haar eerste. Maandenlang tot bloedens toe kloven, te weinig melk dan uiteraard, borstontsteking later enz... Maar ze moest en zou borstvoeding geven dus heeft ze door de pijn doodgebeten. Maar dat zouden niet veel mensen doen en is ook niet nodig want als je voorbereid bent, laat je de kloven nooit zo erg worden.
Moet wel zeggen dat ik ook erg veel van haar heb geleerd en ze me heel veel raad heeft gegeven en geholpen waar mogelijk vanuit haar eigen ervaringen dan.
Ik zou een kindje ook niet meteen op een andere kamer leggen. Gewoon omdat Ik dat vreselijk onpraktisch zou vinden en het echt niet zou zien zitten telkens mn bed uit te moeten als hij honger heeft. Dan heb ik zelf niets meer aan de nacht. Nu kon ik me na het voeden gewoon omdraaien en was ik gewoon mee uitgeslapen. Vele moeder leggen zelfs aan en slapen gewoon verder. Mij lukte dat niet omdat Laurens nogal lastig was in juist aanhappen en ik 1 rechtopzittende houding had daarin dat wel goed lukte.
En ook kan ik me er niet in vinden om een baby al zo jong alleen te laten. Je hebt natuurlijk babies die daar niets van maken maar het is heel natuurlijk voor zo'n jong kind om gewoon bij mama te willen zijn. Het dan maar meteen leren dat het soms alleen in de wereld staat vind ik niet zo'n goed idee voor zijn emotionele en geestelijke ontwikkeling. Ik weet dat het standaard gebeurt hoor, en kijk ook niemand erop aan, maar als je ziet hoeveel jongeren ook kampen met psychische problemen en angststoornissen, ben ik er niet van overtuigd dat daar geen link te vinden is.
Ook is het standaard een baby af en toe eens te laten huilen, maar het is duidelijk dat je een stuk meer kans hebt op tevreden babies als je aan hun roep naar hulp steeds gehoor biedt. Waarmee ik ook niet wil zeggen dat mensen met huilbabies het maar aan zichzelf te danken hebben! Maar je verkleint de kans gewoon erg door naar je baby te luisteren en steeds zoveel mogelijk op zijn noden in te spelen en zelfs voor te zijn.
Zoals Koekje al aangeeft is huilen van de honger het uiterste signaal, je bent beter de eerdere signalen te herkennen en voeding te geven voordat hij tot huilen overgaat.
). Er komen altijd momenten waarop de baby plots wat meer voeding nodig heeft en je wat vaker moet gaan aanleggen tot je productie bijgetrokken is. Vraag en aanbod. Vele vrouwen geven dan echter op omdat ze denken dat ze te weinig hebben. 
....
