Nadat we afscheid genomen hadden van Buran was het stil en leeg in huis. Ondanks 3 katten en 3 lieve vrolijke Chineesjes (en buiten nog 6 kippen en een paard), we misten onze Grote Smurf enorm. Zeker Ronny ook, Buran was ook zo enorm zijn hond en hij riep al jaren dat hij graag weer een Ier zou willen. En als je buitenaf woont dan is een grote hond erbij wel zo veilig, en we hebben de ruimte, en we zijn de kosten en zorgen gewend en en en............ Dus het begon weer te kriebelen 
Al snel kwam ik erachter dat er in september wellicht puppy's werden verwacht bij een fokster die ik al jarenlang op Facebook had als friend en zo ook al jarenlang had kunnen volgen. Ik heb haar opnieuw uitgenodigd (ik had als voorzorgsmaatregel al mijn Ieren friends verwijderd, a lot of good that did to me
) en contact opgenomen om ons aan te melden voor het verwachtte nestje. Na jaren niet fokken had ze dit jaar weer twee nestjes op de planning staan, voor beide moeders het 2e en laatste nest. Ze had nu zes pups maar die waren allemaal al besproken. Maar een van de toekomstige adresjes viel af en ze bood ons de vrijgekomen pup aan en toen ging het opeens heel erg snel! Afgelopen zondag hebben we onze Gaia opgehaald. Het gaat hartstikke goed, ze is hartstikke sociaal, lief, open, vrolijk, ondeugend en vertoond uitmuntend gedrag naar de katten en de Chineesjes waarbij ze de grenzen opzoekt van wat ze willen toestaan aan spel gedrag maar hun grenzen prachtig respecteert. En andersom geven de Chineesjes en de katten die grenzen heel mooi aan. We hopen heel lang van onze lieve meid te mogen genieten, van onze kant zullen we er in ieder geval alles aan doen! 
Ook super dat het gelijk zo goed gaat met de anderen! 
