Ik kreeg lekker veel tijd en heb me gewoon vermaakt met Oscar. Makkelijke kunstjes, lekker knuffelen en aaien. En ja hoor, hij ging meerdere keren plat op zijn zij liggen als ik dat vroeg, ook als ie net had geblaft tegen een langs lopende assistente ofzo
. Dus ik zei, laten we het maar proberen, beter als dit wordt het niet.De grootste uitdaging was nog om hem op de goede plek te laten liggen. Want hij moet het zelf doen, verschuiven is eng. En de aanwezigheid van de dierenarts en de herrie van de machine was ook wel eng. Maar uiteindelijk kregen we het aardig goed gemikt en dat leverde voor ons doen hele nette foto's op.
Het LSI gebied is nog aan het rommelen. Daar zien we kalkafzettingen en minder ruimte tussen de wervels. Maar in verhouding tot de vorige keer was het niet heel erg veel slechter geworden. De andere wervels waren relatief rustig. Al met al super positief, want vorig jaar waren we bang dat het heel hard ging en dat lijkt nu allemaal wat mee te vallen!
We hoeven ons dus geen zorgen te maken, lekker doorgaan zoals we al doen en over een jaar of wanneer we ons weer zorgen maken nog eens een kiekje maken. Ik ben dus super blij!
