Boy geopereerd. Gaat goed. 1 Wond toch ontstoken?
Moderator: Lizzy
Re: En toen...was het even stil
Ik heb ook een hond met ED/LPC HD, RC syndroom, de hele mikmak dus. Dit is ook al op zeer jonge leeftijd geconstateerd. We zijn een lange weg gegaan maar echt, ik kan zeggen dat ik denk dat mijn hond goed in zijn vel zit, hij is inmiddels 8,5 en nooit gedacht dat hij deze leeftijd zou behalen. LPC is hij aan geopereerd door MW Govers ( WAgenrenk) Hij mag niet alles, niet achter balletjes aan, geen gekke bewegingen,niet te lange wandeling maar paar keer per dag wat korter ( zo,n 3 kwartier) de intensieve jachttraining mee gestopt, maar wel op een ontspannen manier mee door gegaan, hij moet wel lol in het leven houden en zeker weten dat hij dat heeft maar alles dus met mate. Hij zwemt veel voor zijn spieren en anders is een loop waterbak ( kan even niet op de naam komen) heel goed maar Kyran werd panisch in dat ding. Verder laat ik m 1 x in de 3 a 4 maanden behandelen door een osteopaat/chiropractor omdat hij door zijn ongemakken sneller vast zit. Hij krijgt Doils olie, Corta X en iedere dag pijnstilling al vanaf dat hij 1 jaar was. En ik weet dat dat heel slecht is maar hij heeft m nodig en liever een kort leven zonder te veel pijn als een lang leven met.
Sterkte, ik snap dat je verdrietig bent nu, maar ik hoop dat mijn verhaal je een klein beetje kan opbeuren.
Sterkte, ik snap dat je verdrietig bent nu, maar ik hoop dat mijn verhaal je een klein beetje kan opbeuren.
Re: En toen...was het even stil
Dank voor de reactie Ellenned.
Als ik het goed heb komt Corta RX uit Amerika. Is het alleen daar te kopen of is er inmiddels een verkooppunt in Nederland.
Als ik het goed heb komt Corta RX uit Amerika. Is het alleen daar te kopen of is er inmiddels een verkooppunt in Nederland.
Re: En toen...was het even stil
Naar mijn idee alleen in Amerika te verkrijgen, ik bestel het daar nog steeds.
Re: En toen...was het even stil
Heb je een pb gestuurd
Re: En toen...was het even stil
Hier 2 honden met LPC, geopereerd aan beide voorpoten toen ze ongeveer 1 jaar oud waren.
Hun beperkingen, niet achter ballen / stokken , en niet op het strand, verder laat ik hun gewoon hond zijn.
Maak elke dag lange wandelingen, en laat hun gewoon rennen en met andere honden spelen.
Ze staan gelukkig nog niet op pijn medicatie, heel soms als ze last hebben, gaan ze even op lijn rust, en pijnstiller, maar dat komt zelden nog voor. Geef hun Doils visolie en Corta flx. Ze zijn nu 5 en 6 jaar oud.
Ik wens je sterkte met de operatie/revalidatie periode, is even afzien een jonge hond rustig houden en alleen uitlaten aan de lijn.....
Hun beperkingen, niet achter ballen / stokken , en niet op het strand, verder laat ik hun gewoon hond zijn.
Maak elke dag lange wandelingen, en laat hun gewoon rennen en met andere honden spelen.
Ze staan gelukkig nog niet op pijn medicatie, heel soms als ze last hebben, gaan ze even op lijn rust, en pijnstiller, maar dat komt zelden nog voor. Geef hun Doils visolie en Corta flx. Ze zijn nu 5 en 6 jaar oud.
Ik wens je sterkte met de operatie/revalidatie periode, is even afzien een jonge hond rustig houden en alleen uitlaten aan de lijn.....
Re: En toen...was het even stil
De revalidatietijd is idd niet geinig, en op sommige momenten zakte de moed me ook aardig in de schoenen maar Daan kan alles weer !Rosalie schreef: Het hele verhaal gelezen. Pfff....vooral de revalidatietijd. Ik zie er nu al tegenop. Zolang allerlei beperkingen. Ook niet goed voor zijn spieren, die er al nagenoeg niet zijn.
Maar er zal niets anders opzitten. Ik hou me vast aan jouw verhaal en wat de da zei n.l. hij kan prima als huishond verder.
Dus ik ben achteraf erg blij dat wij de revalidatie zo strikt hebben gedaan, want als ik hem nu door het zand en/of de sneeuw zie rauzen, dan weet ik weer waarom we toen bijna een jaar hebben geleden door hem kort te houden
Je hoort toch best vaak dat honden weer alles kunnen, alleen kwam ik erachter na de operatie dat je vaak leest op het net "na de operatie heeft mijn hond nooit meer mank/stijf gelopen" en toen dat bij Daan regelmatig gebeurde zakte de moed ons goed in de schoenen
Ik hoop dat jouw kanjer over een jaar of 1,5 weer alles kan wat een hond zou moeten kunnen doen, want met de eventuele beperkingen (niet meer achter ballen aan op het land, niet te veel laten rauzen en veel rechtlijnig laten bewegen) valt erg goed te leven
Re: En toen...was het even stil
Helemaal mee een s met Monique. Wij zijn ook echt streng geweest in de revalidatieperiode en als ik m dan toch weer mank zag lopen kon ik wel janken.....Maar nu blij dat ik het toen zo strikt gevolgd heb.
Kyran kan absoluut niet meer door zand ed rauzen en wij moeten iedere dag rekening houden met zijn beperkingen maar hij mankeert dan ook weer wat meer.
Hoop echt dat Boy een heerlijk leven gaat krijgen en idd ook beperkt kan je nog heel veel leuke dingen doen!
Kyran kan absoluut niet meer door zand ed rauzen en wij moeten iedere dag rekening houden met zijn beperkingen maar hij mankeert dan ook weer wat meer.
Hoop echt dat Boy een heerlijk leven gaat krijgen en idd ook beperkt kan je nog heel veel leuke dingen doen!
Re: En toen...was het even stil
Lieve, lieve bp leden.......ik trek me helemaal op aan jullie ervaringsverhalen en moet toch ook stilletjes een
laten.
Maar we gaan ervoor en ik zal ook mijn ervaringen delen.
Maar we gaan ervoor en ik zal ook mijn ervaringen delen.
Re: En toen...was het even stil
En dat zal je nog wel een paar keer overkomen ... Die tranenRosalie schreef: Lieve, lieve bp leden.......ik trek me helemaal op aan jullie ervaringsverhalen en moet toch ook stilletjes eenlaten.
Maar we gaan ervoor en ik zal ook mijn ervaringen delen.
Laat lekker lopen, als je ooit wilt schelden/klagen/uithuilen of praten ... Mijn inbox staat open
Re: En toen...was het even stil
Ach meid,ik heb zo veel gehuild toen ik het hoorde en dat mag ook, t is niet niks. Maar echt, hoop houden hoor!
Re: En toen...was het even stil
Monique77 schreef: En dat zal je nog wel een paar keer overkomen ... Die tranen
Laat lekker lopen, als je ooit wilt schelden/klagen/uithuilen of praten ... Mijn inbox staat open![]()
ellenned schreef: Ach meid,ik heb zo veel gehuild toen ik het hoorde en dat mag ook, t is niet niks. Maar echt, hoop houden hoor!
Re: En toen...was het even stil
Zag dit filmpje voorbij komen, en moest gelijk aan je denken ivm de revalidatie periode
Misschien heb je er wat aan
Misschien heb je er wat aan
Re: En toen...was het even stil
Jazeker heb ik er wat aan. Mooie uitdaging zonder belasting. Thnx.
Heb ook een adres voor hydrotherapie, fysiotherapie, chiropractie, acupunctuur en zwembad iets dichter in de buurt gevonden.
Boy weet niet wat hem straks overkomt.
Heb ook een adres voor hydrotherapie, fysiotherapie, chiropractie, acupunctuur en zwembad iets dichter in de buurt gevonden.
Boy weet niet wat hem straks overkomt.
Re: En toen...was het even stil
He das mooi!
Ik hoop dat je wat aan het filmpje hebt. Ons idee was ook: lekker veel hersenspelletjes ed tijdens de revalidatie. Uiteindelijk hebben we nauwelijks iets gedaan. Oscar mocht de eerste twee weken 4*5 minuten wandelen om te poepen en plassen. Omdat hij zo'n pijn had, lukte dat voor geen meter, hij bleef buiten maar klooien en doen en hij was dan veel te lang in beweging. En binnen in huis gaf alles wat we deden onrust. Dus zijn we een periode héél gemeen geweest. We lieten hem 2 keer per dag uit, dan moest hij zó nodig dat het wat vlotter ging en 2 keer per dag eten. En verder niets. Geen spelletjes, geen knuffels (die gaven wel wel als we gingen wandelen hoor!), wij zoveel mogelijk gewoon rustig in de woonkamer, geen bezoek enz enz. Heel saai, heel flauw, heel gemeen. Maar dan bleef hij rustig. Anders werd hij heel gefrustreerd. Na een aantal weken ging het beter, maar pas toen hij weer wat rond mocht lopen in huis, ben ik dit soort dingen gaan doen.
Die tranen begrijp ik ook wel. Het is echt zwaar zo'n revalidatie, het doet echt wat met je. Maar houdt moed, het komt goed en als je eenmaal wat op mag gaan bouwen, ga je ook wel weer genieten van de dingen die goed gaan en weer mogen.
Ik hoop dat je wat aan het filmpje hebt. Ons idee was ook: lekker veel hersenspelletjes ed tijdens de revalidatie. Uiteindelijk hebben we nauwelijks iets gedaan. Oscar mocht de eerste twee weken 4*5 minuten wandelen om te poepen en plassen. Omdat hij zo'n pijn had, lukte dat voor geen meter, hij bleef buiten maar klooien en doen en hij was dan veel te lang in beweging. En binnen in huis gaf alles wat we deden onrust. Dus zijn we een periode héél gemeen geweest. We lieten hem 2 keer per dag uit, dan moest hij zó nodig dat het wat vlotter ging en 2 keer per dag eten. En verder niets. Geen spelletjes, geen knuffels (die gaven wel wel als we gingen wandelen hoor!), wij zoveel mogelijk gewoon rustig in de woonkamer, geen bezoek enz enz. Heel saai, heel flauw, heel gemeen. Maar dan bleef hij rustig. Anders werd hij heel gefrustreerd. Na een aantal weken ging het beter, maar pas toen hij weer wat rond mocht lopen in huis, ben ik dit soort dingen gaan doen.
Die tranen begrijp ik ook wel. Het is echt zwaar zo'n revalidatie, het doet echt wat met je. Maar houdt moed, het komt goed en als je eenmaal wat op mag gaan bouwen, ga je ook wel weer genieten van de dingen die goed gaan en weer mogen.
Re: En toen...was het even stil
Ja dat heb ik allemaal gelezen. Dat moet zwaar zijn geweest.
Ik moet uiteraard afwachten hoe Boy zich gedraagt en wat hij mag. Moet hij verplicht in de bench en hoe vaak en hoe lang mag hij eruit om zijn behoefte te doen.
Ik lees het hier allemaal wel maar het is nog zo onwerkelijk. En als hij in de bench ligt en ik kruip erbij blijft hij dan rustig liggen op mijn commando,of wordt hij er onrustig van. Allemaal dingen waarvan ik niet weet hoe het zal gaan. Ik heb me voorgenomen om er nu niet teveel mee bezig te zijn en als het zover is het maar over me heen te laten komen. Komt tijd, komt raad.
En natuurlijk is alle info welkom.
Ik moet uiteraard afwachten hoe Boy zich gedraagt en wat hij mag. Moet hij verplicht in de bench en hoe vaak en hoe lang mag hij eruit om zijn behoefte te doen.
Ik lees het hier allemaal wel maar het is nog zo onwerkelijk. En als hij in de bench ligt en ik kruip erbij blijft hij dan rustig liggen op mijn commando,of wordt hij er onrustig van. Allemaal dingen waarvan ik niet weet hoe het zal gaan. Ik heb me voorgenomen om er nu niet teveel mee bezig te zijn en als het zover is het maar over me heen te laten komen. Komt tijd, komt raad.
En natuurlijk is alle info welkom.


