Ik ben in de tussentijd gewoon hallo blijven zeggen en zo en ik merkte dat zij ook weer ontdooide.
Kwam erop neer dat het huis binnen 1 dag verkocht was en wel aan een alleenstaande knul die overdag in het ziekenhuis zou werken. Een erg rustig persoon (klinkt goed). Men was dus al weken op hypotheekland aan het wachten omdat die schijnbaar traag zijn.
Ik hoop echt van harte dat ze gelukkig gaan worden in hun nieuwe huis. Ze vertelde waar en welk huis ze gekocht heeft en ik heb daar in die buurt gewoond voordat ik mijn huidige huis kocht en vond het er ronduit vreselijk. Maar goed smaken verschillen, want er zijn natuurlijk mensen die wel graag in die regio wonen.
Verder schijnt ze dus helemaal krankjorum te worden van hun eigen lieve hondje (joh, dat had ik nog niet gemerkt).
Om zeer goede redenen wilden ze namelijk nooit meer een herder (ze hebben nog een tervueren, best een leuke hond), maar de Engelse Bulldog schijnt toch wel erg tegen te vallen in de zin dat hij absoluut niet wenst te luisteren en niet te corrigeren is en extreem brutaal zou zijn (in hoeverre je kunt vinden dat honden brutaal zijn, maar ik snap wel wat ze bedoeld denk ik).
Alle buurthonden die op hem reageerden reageren al lang niet meer en die van mij doet nog steeds alles uitdagen zuchtte ze. In huis schijnt hij ook te doen waar hij zin in heeft (niet luisteren dus) De herders leerden ze zo iets heel snel aan/af. Eh ja, reden waarom ik wel herders wil en gewoon zoek naar geschikte herders ipv alle herders meteen afschrijf.
Ik heb haar maar een tip gegeven van neem anders contact met die en die op voor hulp. In de hoop dat over een maand of twee dit kwartje ook valt.
Dus de uiteindelijke aap is uit de mouw, mevrouw is extreem gefrustreerd en weet zich geen raad meer. Als ze nu voor de volgende keer nog leert om dan niet anderen met die frustratie en wanhoop lastig te vallen.
Maar goed, over een maandje of zo zijn ze er niet meer. Wel zo fijn om met normaal contact afscheid van elkaar te kunnen nemen.
