en dan nog steeds zeggen, hoe zal het met Dexje zijn?
Arme vent, hij kan er zo al niet tegen om opgesloten te zitten.
Dexter is het eerste jaar van zijn leven mishandeld geweest, dus we zijn eigenlijk super zuinig op hem en proberen hem zo min mogelijk aankopingspunten te geven naar zijn verleden.
Helaas is even opgesloten zitten nu niet anders.
Ik ga zo even bellen , ik heb een stille hoop dat hij vanavond naar huis mag komen.
Als ik eraan denk dat hij vannacht in een hok moet slapen , draait mijn maag al om.
Vandaag mag hij drinken, eten wordt pas morgen.
Hij kreeg ook nog wat glucose via het infuus omdat zijn suikerspiegel wat aan de lage kant was vanmorgen.Het is zo'n goedzak, heeft de afgelopen dagen alles toegelaten bij de Da.
Ik mis hem , ik wil hem gaan halen
Nu voel je pas hoe erg dat hij bij dit gezin hoort .


