Merlijn...... ;-( .. heel angstig gedrag, onverklaarbaar op het moment

[DJ_Doerak_Tucker]

Ik kan je helaas niet helpen... Hoop wel dat de DA en de mensen met ervaring hieromtrent hier op bp dat kunnen... Sterkte!! Vreselijk sneu om je hond zo te zien en je kunt niets doen (buiten het steunen om)!!

[Anthraciet]

Jezus Suzanne, wat k*t!

Is het je opgevallen hoe Merlijn's ogen zijn als hij zo'n 'bui' heeft?
Staan die gewoon stil of bewegen ze snel heen en weer?
En staat hij wel gewoon stevig op zijn poten erna of zwabbert hij?

Een deel van wat je omschrijft herken ik namelijk wel uit de eerste aanvallen die Chakka had toen hij geriatrisch vestibulair syndroom kreeg. Hij was daarvan zo door de war, dat hij daar heel onzeker door werd. Het was bij hem dus een gevolg van een aanval in zijn hersenen wat zijn onzekerheid en angst veroorzaakte.
Ik vermoed dus ook dat Merlijn een soort toeval heeft, of het epilepsie of iets anders is weet ik natuurlijk niet, maar ik denk wel dat het in zijn hersens zit als er geen oorzaak van buitenaf te vinden is.

Ik zou eventueel foto's maken als hij zo'n aanval heeft, dat een dierenarts kan zien hoe hij in een hoekje zit c.q. wegkruipt en toch zsm naar een dierenarts om het erover te hebben. Wie weet hebben ze iets wat het goed onder controle kan houden zoals wij toen bij Chakka ook gehad hebben.

Heel veel sterkte met de kleine vent!

[Suzanne]

Zijn pupillen zijn verwijdt, hij staat wel op zijn poten, maar beweegt zich (soms) in die situtie wat "voorzichtig" / 'omzichtig", zoals mensen lopen als ze zachtjes lopen om een ander niet wakker te maken zeg maar ;-)
Zwabberen doet hij niet, hij kukelt ook niet om.

Doorgaans zit of ligt hij als hij  wegkruipt en die episodes bij ons in bed ligt hij, hij kruipt "in" ons. Hij lijkt niet te weten waar hij het moet zoeken van angst.

Dat wegkruipen doet hij ook niet elke dag hoor! Maar wel regelmatig, maar voor ons zonder aanleiding.

Het kan zondermeer een soort "kortsluiting" in het koppie zijn, zoals ook het uitvallen naar andere honden misschien? Dat dat toch in verband staat? Een soort "overprikkeling"?

Ik ben nu op diverse fronten bezig om mijn verhaal zo compleet mogelijk te krijgen. Jullie vragen helpen mij, want uiteindelijk krijg ik dus na alle antwoorden te hebben samengevoegd, een helder verhaal om aan een DA voor te leggen.

Suzanne

[luka en kira]

Suzanne, wat naar allemaal! Arme Merlijn...
Ik kan je niet helpen met Merlijn maar ik wil je graag sterkte wensen!

[Suzanne]

DAnk jullie wel voor het meeleven en meedenken.

Gelukkig is hij doorgaans zijn normale zelf (met uitallen naar andee reuen, dat al jarenlang) maar de intense angst episodes zijn relatief nieuw. Het  "in een hoekje kruipen" niet, maar tot "nu" hebben we daar nooit wat achter gezocht. Daarom lijkt het nu ineeens heel veel te zijn, terwlij voor ons eigenlijk alleen het intens angstige gedrag in de nacht erbij is gekomen; dat is afgelopen weekend voor de tweede keer in zijn leven gebeurd.

Suzanne

[Ike]

Jeetje wat een toestand 
Ik hoop dat je snel duidelijk hebt wat er aan de hand is, een dikke knuffel voor Merlijn 

[IraPablo]

Las net je verhaal; ik herken het eea en hoop je misschien hiermee te kunnen helpen.
Of dit bij honden überhaupt bestaat weet ik niet, maar ik heb zelf BPPN (of BPPD). Heel onschuldig. Er zit dan een kristalletje los in het binnenste van het oor. Zodra je wil gaan liggen (bij slapen dus...) gaat dat kristal zich verplaatsen en komt dan op de verkeerde plaats op de trilharen in je oor te liggen. Is helemaal niet erg, maar je hersenen begrijpen dat niet. Verstandelijk weet je dat je ligt, maar intern wordt de boodschap doorgegeven dat je rechtop staat. Omdat dat dus niet klopt, ontstaat er een angstgevoel. Ik heb hiervan geleerd dat angst niet alleen maar een geestelijke oorzaak heeft, maar kan ook lichamelijk ontstaan in de hersenen. Tijdens zo'n aanval zie je de pupillen trillen/bewegen (als je naar zo iemand kijkt). De persoon zelf ziet iets heel anders: het beeld gaat in een cirkel draaien. Heel snel. En zonder dat het zwart wordt voor je ogen. Dus geen flauwvallen of zo; het beeld blijft scherp maar gaat dus heel snel in een circel rond. Om dat beeld en het bijbehorende angstgevoel te stoppen moet je stoppen met liggen en rechtop gaan staan.
Als het dit (BPPN) is, is het onschuldig maar wel vervelend. Behandeling kun je krijgen bij een fysio die bekend is hiermee en kan een Epley manoeuvre uitvoeren en oefeningen meegeven. Dan ben je er weer vanaf na een paar weken. Helaas komt het dan na een paar jaar plotseling weer terug en kun je opnieuw beginnen.
Nogmaals, ik weet niet of dit bij honden ook bestaat, maar het doet me er erg aan denken. En da's in ieder geval fijner dan epilepsie... het komt alleen voor in lighouding. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, en dat er ook fysio voor honden is die dit kunnen uitvoeren.

[Suzanne]

Dank voor het meedenken! Zelfs als het bij honden voorkomt is het bij Merlijn dat niet; hij krijgt dat "angstige, bange vogeltjesgedrag" doorgaans als hij zit / staat of in beweging is. Juist NIET als hij ligt.

Lijkt me trouwens een bizarre gewaarwording... als mens kun je dan nog beredeneren wat er gebeurd, al voelt het voor jou anders, je weet wat er is en dat je in beginsel niet angstig hoeft te zijn maar toch.... ;-(

Groetjes,
Suzanne

[IraPablo]

Toch blijft de mogelijkheid bestaan...
Als je in zo'n periode zit (1x in liggende houding ontstaan) blijf je ook overdag wat zweverig. Als je loopt moet je blijven nadenken over het zetten van stappen en voel je jezelf een klein beetje nèt boven de grond lopen ipv erop. Is aardig onder controle te houden omdat je daar je verstand bij kunt gebruiken. Maar een hond zou dat niet kunnen. Fysiotherapie bestaat o.a. uit oefeningen, maar... in die periode mag ik dan niet liggen (dus rechtop slapen...), m'n hoofd niet naar beneden houden en m'n hoofd rustiger (langzamer) bewegen. Dat doet een hond dus absoluut niet (over het gras snuffelen is al voldoende). En dan duurt het lang voordat het weg gaat. Overigens is BPPN zelflimiterend; dat wil zeggen dat het uiteindelijk vanzelf zal stoppen. Maar kan wel maanden duren.
Om het uit te sluiten kun je een Epley laten uitvoeren; is ook heel onschuldig en heeft niets met giftige medicijnen te maken. Een fysio drukt je dan op je rug met je hoofd gedraaid en kijkt naar je ogen. Krijg je binnen een paar seconden zo'n angstaanval met draaiend beeld, dan is het dus BPPN. Dus zeer eenvoudig om te constateren. En een enorme geruststelling en opluchting als het 'slechts' dat is.
gr Ira

[charmed]

Zijn pupillen zijn verwijdt, hij staat wel op zijn poten, maar beweegt zich (soms) in die situtie wat "voorzichtig" / 'omzichtig", zoals mensen lopen als ze zachtjes lopen om een ander niet wakker te maken zeg maar ;-)
Zwabberen doet hij niet, hij kukelt ook niet om.

Al het afwijkend gedrag wat niet "normaal" is valt onder Epilepsie, dat is wat de specialist een tijd geleden zei in een lezing. Dat kan zijn tailchasing, vlieghappen, maar ook vooruitstaren, of ergens als levenloos liggen, maar ook abnormaal gedrag als elke keer herhaald gedrag, van de ene kant naar de andere kant lopen. Ze kunnen daarbij volledig afwezig zijn, of volledig bij. Ik heb Epileptische aanvallen gezien, zowel bij honden die afwezig zijn als bij zijn. Prudence heeft ook perioden dat ze angstig is, en bibberend in een hoekje kruipt, en ook perioden dat ze in je wil kruipen.

[Bieke]

Wanneer is hij voor het laatst gevaccineerd?

[Ellen Els en Nina]

Suzanne, geen idee hoe jij hier  tegen aan kijkt. Maar wat let je om eens raad te vragen aan een dierentolk? De meesten werken met een foto van de hond en weten een aardig beeld te geven van wat ze zien.
Uiteraard hoef je geen voorinformatie te geven. Maar als ze er zelf niet mee komen kun je ook eens vragen waar zijn angst vandaan komt.

Nina heeft er af en toe ook last van. Volgens de tolk waar wij zijn geweest had het te maken met "vreemde" energien, (die wij niet zagen.) Het branden van salie zou uitkomst bieden. En hoezeer ik ook twijfelde. We hebben dit hulpmiddel afgelopen jaar twee keer ingezet, beide keren met succes.

[yvette_van_alert]

Ik zou een bloedje laten trekken. Soms zijn epileptische aanvallen een gevolg van orgaanproblemen.

Een dierentolk zou idd ook wat kunnen wezen.