Barfplaats.nl

Hallo,
Ik zou graag jullie advies willen vragen. Mijn hond is een kruising met Berner Senne en inmiddels 9,5 jaar oud.
Helaas hebben we onlangs een tumor op haar poot ontdekt en vrijwel daarna kreeg ze er baarmoeder ontsteking boven op. In maart had ze ook een gezwel bij haar tepel toen ze schijnzwanger was. Deze is zoals de dierenarts voorspeld had gelukkig weer weggetrokken.
Natuurlijk ben ik elke keer naar de dierenarts geweest.
Volgens de dierenarts moeten we nu eerst zorgen dat ze hersteld van de baarmoeder ontsteking en daarna kijken we naar het gezwel op haar poot.
Ze heeft een zware antibiotica kuur en nu begint ze eindelijk te herstellen. Maar ze is behoorlijk ziek geweest Omdat de kans groot is dat de ontsteking bij de volgende loopsheid terug komt moet ik straks een keuze maken. Of ik laat haar castreren of ik geef bij elke loopsheid preventief antibiotica.
Ik heb ook puur utera gegeven.
Ik neig naar castratie maar lees ook dat de kans op tumoren, vooral bij Berner Senne, groter is. En ze is al 9,5 jaar oud. Zijn er ook nog minder ingrijpende alternatieven of wat zouden jullie doen ?

Mijn eerste reactie was "castreren". Maar voor ik dat deed (toen ik wat langer nadacht) was "ik zou nu eerst een biopt van de tumor van de poot gemaakt willen hebben". Dat moet dan naar de patholoog. En als dat kwaadaardig is : dan geloof ik dat ik voor de AB ging. De kans dat het kwaadaardig is, is wel aanwezig. Maar stel het is niet kwaadaardig, kun je altijd nog beslissen om te castreren....

Daar heb je gelijk in. Ik wil dat er sowieso nog beter naar de tumor gekeken wordt. En ik hoop dat er misschien ook de mogelijkheid is om dan de tumor operatie gelijktijdig met de castratie uit te voeren zodat ze maar een keer onder narcose hoeft. Ik hoop zo dat de tumor goedaardig is, ze heeft met deze ontsteking al zo hard moeten vechten, was kantje boord.

Castreren is voor een grote hond van 9,5 natuurlijk best ingrijpend.
Bij Baarmoederontsteking is mijn 1e idee wel castreren, maar als het je lukt om met AB alles te laten genezen en onder controle te houden... dan is daar zeker ook wat voor te zeggen. Net zo goed niet leuk, maar wel minder heftig als een operatie.

Ik ga denk ik met Lizzy mee.
Mits de baarmoeder weer helemaal ok is, eerst een biopt van de poot.
En als je weet waar je mee te maken hebt, dan een keuze maken wat wijsheid is.

Die BMO gaat wel voor, die moet eerst weg zijn.

Eventueel, stel dat alles straks weer rustig is, zou je ook met de DA kunnen overleggen of anticonceptie nog een idee is.
Er bestaat wel iets wat ervoor zorgt dat een teef niet meer loops wordt. Is net zo goed niet heel lekker spul en of je dat moet willen weet ik eigenlijk ook niet zeker, maar ik geef het mee als idee. Mogelijk dat je daarmee in elk geval wat tijd koopt.

Karen

Dankjewel karen,
Bedoel je daar de prikpil mee? Volgens mij is deze niet zo goed in combinatie met kanker.

Ik had eigenlijk gehoopt dat er nog supplementen waren net zoals puur utero. Maar dan iets wat de hormonen in toom houden.
Weet iemand hoe lang je de puur utero moet gebruiken? Of kun je het beste het hele flesje opmaken? Staat nl niet duidelijk op de verpakking. Ben nog niet bekend met dit supplement

viperenoscar schreef: wo 15 jul 2026, 20:52 Dankjewel karen,
Bedoel je daar de prikpil mee? Volgens mij is deze niet zo goed in combinatie met kanker.

Ik had eigenlijk gehoopt dat er nog supplementen waren net zoals puur utero. Maar dan iets wat de hormonen in toom houden.
Weet iemand hoe lang je de puur utero moet gebruiken? Of kun je het beste het hele flesje opmaken? Staat nl niet duidelijk op de verpakking. Ben nog niet bekend met dit supplement

Enkele dagen tot drie weken staat op de verpakking.

Dankjewel!

Ik wil graag een update schrijven voor mensen die misschien in dezelfde situatie komen;
Helaas is het uiteindelijk niet goed gegaan met onze hond. In eerste instantie had ik goede hoop met de antibiotica en de puur supplementen. Maar ineens ging ze heel hard achteruit. Ze at niet meer en dronk veel, ik wist dat het dan een overgang was naar gesloten ontsteking en dat deze nog ernstiger is.
De dierenarts die me geholpen had was onbereikbaar, ik heb wel 20x gebeld. Toen heb ik een andere dierenarts bezocht. Omdat onze hond zo zwak was en ernstig vermagerd hebben mijn man en ik de moeilijke keuze gemaakt om haar te euthanaseren. Deze arts vertelde dat antibiotica helemaal geen zin heeft bij een baarmoederontsteking.
We verwijten de eerste dierenarts niks, ze zal vast met de beste intenties de antibiotica voorgeschreven hebben. Maar we blijven wel met een behoorlijk schuldgevoel achter en is ons verlies nog moeilijker te verwerken. Als we geen antibiotica hadden genomen maar gelijk een operatie dan had ze misschien nog een kans gehad. Nu was er teveel tijd verspild en was ze te zwak.
Ik hoop dat mijn verhaal anderen mag helpen als ze in dezelfde situatie komen.

Oh mijn hemel, wat een vreselijk nieuws . Ach, wat vind ik dit nou erg voor je . Ik weet er onvoldoende van om te kunnen zeggen wie er gelijk heeft maar ik hoop dat je ook korte metten weet te maken met je eigen schuldgevoelens. Je hebt toch gedaan wat je dacht dat het beste was voor je hond!! Vergeet ook niet dat ze een tumor op haar poot heeft he, waardoor gewoon niet meteen duidelijk was of de baarmoeder eruit halen perse de beste beslissing was. Wat nou als dat kwaadaardig was....?

Hoe dan ook: ik wens je mega veel sterkte

Ook wat vreselijk dat het zo is geëindigd
Heel veel sterkte gewenst

Wat vreselijk. Heel veel sterkte. Ik ken ook gevallen waar ab wel hielp met een bmo. En je hoeft jezelf niks te verwijten. Het was ook gewoon een hele lastige situatie.

Verstuurd vanaf mijn SM-S931B met Tapatalk

Dankjewel.
Het gaat nu iets beter met de schuldgevoelens, dat was bijna ondragelijk, het voelde echt als of ik mijn hond vermoord had. Achteraf was ik te bang voor die tumor en dat ze zo zou lijden. Maar er had al gelijk een biopt gemaakt moeten worden, want stel dat het goedaardig was dan konden ze opereren. Ik begrijp ook niet waarom de arts me niet weer op consult liet komen maar zei dat ik de antibiotica kuur af moest wachten. Er is toen zoveel kostbare tijd verloren gegaan.
De euthanasie was ook verschrikkelijk verlopen, dat speelt ook mee bij de verwerking.
Ik heb geen verwijt naar de arts maar ik ga wel een andere arts zoeken. Want dit soort beslissingen kun je niet op gevoel maken, die moeten onderbouwd worden met testen.

Wat ik nu inmiddels weet, van internet en andere mensen met een teefje, is dat een antibioticakuur in sommige gevallen kan helpen maar vaak ook niet. Daarom kiezen de meeste artsen voor gelijk castreren.

Een gesprek met de eerste dierenarts kan ook veel wijsheid geven. Dat is trouwens ook een dierenarts en hij kent de hond. 9,5 Jaar is heel erg oud voor een Berner Sennen. Ik denk dat het goed is voor je rouwproces en je schuldgevoelens dat hij je uitlegt waarom hij niet ineens voor een operatie gekozen heeft.
Ik ben geen DA, maar ik denk dat dat fel vermageren eerder past bij uitgezaaide kanker of multipel orgaanfalen bij hoge leeftijd, dan bij een BMO.
Misschien was er dus een gezondsheidsreden, waarom hij gekozen heeft om niet onmiddellijk te opereren.

Iedereen ontzettend bedankt voor de lieve reacties. Wat gebeurd is gebeurd. Door jullie kan ik het nu wel beter relativeren.
Ik probeer vooral te denken aan alle mooie momenten die ik samen met mijn hond heb mogen beleven. En ben haar zo ontzettend dankbaar dat ze in mijn leven was en me zoveel heeft geleerd. Vooral haar heerlijke knuffels en de wandelingen met haar zal ik missen. Dat is veel fijner om naar terug te kijken.
Iedereen heel erg bedankt en geniet van jullie viervoeters. Ik ga mijn andere senior hondje extra in de watten leggen

viperenoscar schreef: zo 26 jul 2026, 18:51 Iedereen ontzettend bedankt voor de lieve reacties. Wat gebeurd is gebeurd. Door jullie kan ik het nu wel beter relativeren.
Ik probeer vooral te denken aan alle mooie momenten die ik samen met mijn hond heb mogen beleven. En ben haar zo ontzettend dankbaar dat ze in mijn leven was en me zoveel heeft geleerd. Vooral haar heerlijke knuffels en de wandelingen met haar zal ik missen. Dat is veel fijner om naar terug te kijken.
Iedereen heel erg bedankt en geniet van jullie viervoeters. Ik ga mijn andere senior hondje extra in de watten leggen