Barfplaats.nl

Ronald schreef:Ha... ik heb er nog steeds één!

Ah ja, de rubberen versie. Die heb ik gelukkig ook nog steeds.
Dit ging om een buitenversie. Maar dan wel eentje zoals ik nu ook heb. Geschilderd door "de doelgroep"

De doelgroep heeft niet geschilderd en dus zit ik met een halve, verharende, uit elkaar vallende bezem. Ik wil geen saaie bruine houten.

Gelukkig... Ik dacht even dat je de rubberen kwijt was!

Ronald schreef:Gelukkig... Ik dacht even dat je de rubberen kwijt was!

Nee nee, dan was er écht paniek.

Een bepaald iemand heeft me aangestoken. Het voelt alsof er stukken glas in m'n keel zitten, kop vol watten en snot, zeer gezicht, veel snot en enorm verstopte neus.
En hele zere spenen door het bepaalde iemand; want ze is zelf ook nog niet beter en kan door de verstopte neus geen vacuüm meer houden met drinken, dus bijt ze maar.
Arme ik

koekje schreef:Een bepaald iemand heeft me aangestoken. Het voelt alsof er stukken glas in m'n keel zitten, kop vol watten en snot, zeer gezicht, veel snot en enorm verstopte neus.
En hele zere spenen door het bepaalde iemand; want ze is zelf ook nog niet beter en kan door de verstopte neus geen vacuüm meer houden met drinken, dus bijt ze maar.
Arme ik

Je krijgt er zoveel voor terug

Beterschap Koek, klinkt niet fijn dit

Het meest zielige vind ik nog wel dat ik net weer beter was

Half twee geweest, maar er moet nog iemand perse in het hobbelpaard. Ze is hem zelf aan de andere kant van de woonkamer gaan halen. Morgen weer een afgebakende middagdut, ziek of niet. Mama heeft slaap.

koekje schreef:Half twee geweest, maar er moet nog iemand perse in het hobbelpaard. Ze is hem zelf aan de andere kant van de woonkamer gaan halen. Morgen weer een afgebakende middagdut, ziek of niet. Mama heeft slaap.

Ik lees net dat je er veel voor terugkrijgt. #metdankaanangelique

Heeft zo'n vrije opvoeding eigenlijk ook leuke kanten?

Vraag dat over 25 jaar maar aan haarzelf Of ze het prettig vindt waarschijnlijk niet bij een psycholoog te lopen , voor zichzelf durft te kiezen en een stabiel en standvastig persoon te zijn . Met ouders die echt onvoorwaardelijk van haar houden, no matter what.

En ook of ze het op prijs heeft dat toen ze als peutertje ziek was, ze pas laat met haar middagdut kon beginnen en daardoor ook pas laat kon gaan slapen. Dat ze niet toen al in een keurslijf werd gepropt.

koekje schreef:Vraag dat over 25 jaar maar aan haarzelf Of ze het prettig vindt waarschijnlijk niet bij een psycholoog te lopen , voor zichzelf durft te kiezen en een stabiel en standvastig persoon te zijn . Met ouders die echt onvoorwaardelijk van haar houden, no matter what.

En ook of ze het op prijs heeft dat toen ze als peutertje ziek was, ze pas laat met haar middagdut kon beginnen en daardoor ook pas laat kon gaan slapen. Dat ze niet toen al in een keurslijf werd gepropt.

Ik denk dat voor een kind een vrije opvoeding altijd leuker is. Moeilijk om daar iets over te zeggen als je zelf streng (maar rechtvaardig) bent opgevoed, en desondanks niet bij een psycholoog loopt, en voor jezelf durft te kiezen en stabiel en standvastig bent. Met ouders die echt onvoorwaardelijk van mij houden/hielden. Maar ik had op de lagere school een vriendinnetje dat vrij werd opgevoed, en het was altijd spannend en leuk en anders om bij haar thuis te spelen, heel anders dan bij ons thuis. Toch heb ik niet de indruk (heb haar moeder een keer gesproken toen we beiden ver in de twintig waren) dat dat vriendinnetje nou met meer zelfvertrouwen de wereld tegemoet trad dan ik met mijn strenge opvoeding. Wat denk ik essentieel is, is dat ouders hun kind gevoel van eigenwaarde meegeven, het gevoel: ik heb kwaliteiten, capaciteiten, ik kán iets, ik ben iets waard. Persoonlijk lijkt mij dat meer impact hebben dan een vrije versus een strenge opvoeding, maar goed, ik ben geen moeder (en als ik dat wel was geweest, dan een strenge, vraag maar aan mijn honden ), dus kan ik daar verder niet over oordelen.

Ondertussen hoop ik natuurlijk dat jouw spenen snel weer rust is gegund.

Dat essentiële deel is idd ook de kern van onze opvoeding voor Vera . Zij is als mens altijd goed. Natuurlijk vertoont ze wel eens gedrag waar wij wat minder op zitten te wachten , daar is het een peuter voor. Er zit overigens een theoretische onderlaag bij; onvoorwaardelijk ouderschap. Wij opereren vanuit attachment parenting. De uitvoer ervan is zoals dat het beste bij ons en de spruit past; vrij en open, met een anarchistisch sausje. Ik ben gewoon echt helemaal geen type om à la jaren 50 op te voeden, daar ben ik een veel te zacht ei voor. En Vera is een kind wat van een dergelijke opvoeding grote kans heeft om ongelukkig te worden.
Hier zijn ook regels en grenzen. Maar die zijn er voor haar. Dus als het in haar belang is deze te wijzigen (later mogelijk op eigen initiatief), is dat niet gelijk een probleem.

Anne in Duitsland schreef:Ik denk dat voor een kind een vrije opvoeding altijd leuker is. Moeilijk om daar iets over te zeggen als je zelf streng (maar rechtvaardig) bent opgevoed, en desondanks niet bij een psycholoog loopt, en voor jezelf durft te kiezen en stabiel en standvastig bent. Met ouders die echt onvoorwaardelijk van mij houden/hielden. Maar ik had op de lagere school een vriendinnetje dat vrij werd opgevoed, en het was altijd spannend en leuk en anders om bij haar thuis te spelen, heel anders dan bij ons thuis. Toch heb ik niet de indruk (heb haar moeder een keer gesproken toen we beiden ver in de twintig waren) dat dat vriendinnetje nou met meer zelfvertrouwen de wereld tegemoet trad dan ik met mijn strenge opvoeding. Wat denk ik essentieel is, is dat ouders hun kind gevoel van eigenwaarde meegeven, het gevoel: ik heb kwaliteiten, capaciteiten, ik kán iets, ik ben iets waard. Persoonlijk lijkt mij dat meer impact hebben dan een vrije versus een strenge opvoeding, maar goed, ik ben geen moeder (en als ik dat wel was geweest, dan een strenge, vraag maar aan mijn honden ), dus kan ik daar verder niet over oordelen.

Ondertussen hoop ik natuurlijk dat jouw spenen snel weer rust is gegund.

spijker op zn kop...

Ik heb geen kinderen en niet veel verstand van opvoeden. Maar gaat zo'n opvoeding niet heel erg ten koste van jezelf? Ik moet er niet aan denken om tot diep in de nacht wakker te zijn omdat je kind niet wil slapen. In die zin, je hebt natuurlijk vette pech als je kind een slechte slaper is, maar ik heb de indruk dat het bij Vera ook een stukje vrijheid is qua bedtijden.

Maar wat wil je dan? Zelf op bed gaan liggen en tegen ziek kind, wat door benauwdheid en snot wakker was geworden, zeggen: "zoek jij het maar uit" ?
Slapen kun je niet afdwingen.
Als ik zelf ook niet lekker ben, is dat zwaar ja, maar ook dat gaat weer over.

Ik lees hier trouwens ook geregeld dat er mensen in de nacht opzitten omdat hun hond ziek of bang is. Dat zijn dingen die ik dan weer nooit doe