Barfplaats.nl

Angelique schreef: De kosten hoeven het punt niet te wezen hoor. De gemiddelde dna-test komt niet boven de 100 euro uit. En dat van die rv's, ja dat zou je denken, test wat beschikbaar is....en sommige mensen doen dat wel, maar verplicht stellen wordt vaak door een aantal kopstukken wel tegen gehouden. En dat is niet uit angst voor het prijskaartje, maar uit angst dat hun hond(en) misschien wel eens tegen een foute test aan kunnen lopen.

Veel fokkers denken 'testen = uitsluiten' maar ik denk meestal dat geld 'testen = weten waar je mee fokt en dus zorgvuldiger kunnen fokken'.
In veel gevallen, zoals hier ook, betekend het positief zijn voor een bepaalde aandoening niet eens een uitsluiting van de fok. Stel dat de Labrador een erg klein ras was met een heel kleine fokbasis, zou je zelfs lijders in kunnen zetten voor de fok (met vrije honden dan natuurlijk).

Ik ben niet voor het verplichten van tests die bv. over kleuren gaan (ik weet bv. dat er in de Toller een test gedaan kan worden voor Buff, een niet-erkende kleur), dat moeten de fokkers zelf maar weten. Maar voor elke gezondheidskwestie die speelt in het ras waar een test voor gedaan kán worden, zou ik liefst zien dat die gedaan moet worden. Als fokker zou ik blij zijn met alles wat getest kan worden, elk risico wat je kan verminderen is mooi meegenomen .
Plus dat een bepaalde tijd testen kan resulteren in het overbodig worden van die test! Da's een beetje Utopia hoor, maar ik geloof er toch graag in.

Je kan toch nog zoveel testen er komt altijd wel weer wat anders op je pad. Dan zou je een heel groot DNA test moeten uitvoeren op allerlei ziektes, dan zou je pas goed bezig zijn. Ik had ook alles getest wat in het ras voorkwam. Tja, en alle resultaten waren perfect. En dan stoot je tegen iets heel zeldzaams aan.
Het enige wat me toen nog reste was alles uit de fok halen.

Ik zou zeker met EIC niet gaan fokken ook niet met dragers. Je moet altijd bij jezelf uit gaan, zou jij een hond willen hebben die zomaar ineens in elkaar klapt? Ik niet. Ik heb nu zelf een paar honden erbij zitten die Epileptische aanvallen zitten, eentje heeft zelfs Tia's op jonge leeftijd gehad, echt verschrikkelijk, dat zou ik een andere eigenaar of iemand niet aan willen doen. Maar als je er dan over begint in het ras, dan proberen ze je mond te snoeren. Meestal is het zo dat als er iets ernstigs naar boven komt, mag er niet over gepraat worden. Dat moet in de doofpot.

charmed schreef: Je kan toch nog zoveel testen er komt altijd wel weer wat anders op je pad. Dan zou je een heel groot DNA test moeten uitvoeren op allerlei ziektes, dan zou je pas goed bezig zijn. Ik had ook alles getest wat in het ras voorkwam. Tja, en alle resultaten waren perfect. En dan stoot je tegen iets heel zeldzaams aan.
Het enige wat me toen nog reste was alles uit de fok halen.

Ik zou zeker met EIC niet gaan fokken ook niet met dragers. Je moet altijd bij jezelf uit gaan, zou jij een hond willen hebben die zomaar ineens in elkaar klapt? Ik niet. Ik heb nu zelf een paar honden erbij zitten die Epileptische aanvallen zitten, eentje heeft zelfs Tia's op jonge leeftijd gehad, echt verschrikkelijk, dat zou ik een andere eigenaar of iemand niet aan willen doen. Maar als je er dan over begint in het ras, dan proberen ze je mond te snoeren. Meestal is het zo dat als er iets ernstigs naar boven komt, mag er niet over gepraat worden. Dat moet in de doofpot.

Een hond met EIC klapt niet zomaar in elkaar hoor en het is ook totaal niet vergelijkbaar met epilepsie. Je kan de aanvallen zien aankomen en als je dan je hond tot rust maant voorkom je een `echte` aanval.
En een drager van EIC ondervind geen hinder van deze aandoening. Ze draagt het alleen genetisch bij zich.
Als je hondje dan een aanvulling is voor het ras en je kan een geteste vrije hond vinden dan hoeft dit geen punt te zijn om niet te fokken. Ik vind het eerder een kwalijke zaak nu het een vermoeden heeft hoever dit door de populatie heen zit er nog steeds fokkers zijn die hun honden hierop niet laten testen en ze dan inzetten in de fokkerij

koekiesranch schreef: Een hond met EIC klapt niet zomaar in elkaar hoor en het is ook totaal niet vergelijkbaar met epilepsie. Je kan de aanvallen zien aankomen en als je dan je hond tot rust maant voorkom je een `echte` aanval.
En een drager van EIC ondervind geen hinder van deze aandoening. Ze draagt het alleen genetisch bij zich.
Als je hondje dan een aanvulling is voor het ras en je kan een geteste vrije hond vinden dan hoeft dit geen punt te zijn om niet te fokken. Ik vind het eerder een kwalijke zaak nu het een vermoeden heeft hoever dit door de populatie heen zit er nog steeds fokkers zijn die hun honden hierop niet laten testen en ze dan inzetten in de fokkerij

Dat snap ik ook wel dat een dragen van EIC geen problemen ondervind, want hij is drager. Maar niet elke fokker/eigenaar heeft dezelfde mening. Je kan niet voorkomen dat iemand die de pup koopt er mee fokken gaat. Daar heb je geen invloed op. Bij een stofwisselingsziekte is het ook niet zo dat alle honden Epileptische aanvallen hebben. Ze kunnen dit erbij krijgen als ze een erge vorm hebben. En het was ook geen vergelijking, maar gewoon om aan te geven in hetgeen wat ik niet zou willen, ik zou ook geen EIC willen hebben in mijn honden.

Ik ben blij dat ik dit naar voren heb gebracht. De eigenschappen en kwaliteit van deze combinatie is echt ontzettend goed en dan bedoel ik niet alleen het uiterlijk. Het karakter, de werklust en (op de EIC na) gezondheid is echt hier heel goed. Het zou ontzettend zonde zijn om hier niet verder mee te gaan. Ik weet nu dat de pup drager is en zal dan ook alleen maar met haar verder gaan met een goede reu die vrij is van EIC.
Als de puppen dan geboren zijn ga ik ze allemaal laten testen op het gen zodat ik weet welke puppen vrij zijn en welke drager zijn. Gelukkig hoeft dat niet met bloedprikken maar kan ik het ook laten doen via SWAP. (net CIS met een wattenstaafje slijm afnemen)

Uit deze combinatie ga ik dan een vrije teef aanhouden. Omdat het testen nog in Nederland niet verplicht is zal ik waarschijnlijk moeten uitwijken naar Duitsland. Maar ik hoop dat de NLV binnenkort deze test ook gaat adviseren en beter nog verplichten.

Alle teven of reuen waarmee ik ga fokken zullen altijd deze test moeten ondergaan, anders doen we het niet.

Wat ik begrepen heb, is dat de test op EIC nog een markertest is.
Helaas weten we, dat deze nog lang niet optimaal is, net als de test voor PRA destijds.
Mijn Joop was volgens de markertest (PRA) een drager. Later bleek hij dus een vrije hond te zijn.
Zo zijn er nog zat voorbeelden van foute markertesten.

Als je met dragers fokt, raak je het gen nooit kwijt. Als je voldoende keuze hebt zou ik dus niet met dragers fokken.
Het lijkt me dat er voldoende labradors zijn om andere keuzes te kunnen maken.

Hitam schreef: Als je met dragers fokt, raak je het gen nooit kwijt. Als je voldoende keuze hebt zou ik dus niet met dragers fokken.
Het lijkt me dat er voldoende labradors zijn om andere keuzes te kunnen maken.

Ja maar die zijn weer drager van andere aandoeningen. Dat is het "nadeel" van alles testen, dan vind je altijd dragers. Door alle dragers van wat dan ook uit te sluiten maak je de genenpool een stuk kleiner en krijg je problemen. Je kunt natuurlijk prima een niet drager er tegenover zetten en dan verder fokken met de pup die helemaal geen drager is. Zodoende blijven waardevolle genen behouden.

*Dorothea* schreef: Ja maar die zijn weer drager van andere aandoeningen. Dat is het "nadeel" van alles testen, dan vind je altijd dragers. Door alle dragers van wat dan ook uit te sluiten maak je de genenpool een stuk kleiner en krijg je problemen. Je kunt natuurlijk prima een niet drager er tegenover zetten en dan verder fokken met de pup die helemaal geen drager is. Zodoende blijven waardevolle genen behouden.

Dan denk ik weer: Je wilt toch een gezond ras!?! of zie ik dat nu verkeerd?  Daarom test je toch, dan ga je niet het een boven het ander stellen.

Het enige wat ik ze in ons ras hoor roepen is; ja maar als je alles uit moet sluiten hou je niets over! Tja het zij zo. Denk ik dan. Je gaat toch niet de ene ziekte wel er in fokken en het andere eruit fokken?

charmed schreef: Dan denk ik weer: Je wilt toch een gezond ras!?! of zie ik dat nu verkeerd?  Daarom test je toch, dan ga je niet het een boven het ander stellen.

Het enige wat ik ze in ons ras hoor roepen is; ja maar als je alles uit moet sluiten hou je niets over! Tja het zij zo. Denk ik dan. Je gaat toch niet de ene ziekte wel er in fokken en het andere eruit fokken?

Lees nog eens een keer wat ik schrijf, je kunt best met een drager fokken en daar dan een pup uit houden die geen drager is en daarmee verder fokken. Een drager is geen lijder! Het is gewoon jammer dat heel veel waardevolle honden uitgesloten worden voor de fokkerij.

*Dorothea* schreef: Lees nog eens een keer wat ik schrijf, je kunt best met een drager fokken en daar dan een pup uit houden die geen drager is en daarmee verder fokken. Een drager is geen lijder! Het is gewoon jammer dat heel veel waardevolle honden uitgesloten worden voor de fokkerij.

Dat heb ik wel goed gelezen, toch blijf ik erbij wat ik schrijf, maar dat is mijn mening. Ik heb 9 shelties gehad en ik heb ze alle 9 uit de fok moeten halen! Ik zou dus nooit en te nimmer dragers willen fokken van Iets! Want het blijft op den duur niet bij dragers.

charmed schreef: Dat heb ik wel goed gelezen, toch blijf ik erbij wat ik schrijf, maar dat is mijn mening. Ik heb 9 shelties gehad en ik heb ze alle 9 uit de fok moeten halen! Ik zou dus nooit en te nimmer dragers willen fokken van Iets! Want het blijft op den duur niet bij dragers.

Als je maar genoeg test dan is iedereen drager van een bepaalde aandoening. Niet alleen bij honden net zo goed bij mensen. Iedereen heeft afwijkingen op zijn genen, gelukkig zijn die bijna altijd recessief en komen ze pas naar boven als je per toeval een drager tegenkomt. Het voordeel van testen is dat je weet dat een fokdier drager is en je daar dus een partner voor moet zoeken die geen drager is, op die manier worden er geen lijders geboren en is ongeveer 50% van de nakomelingen drager. Problemen krijg je pas als je met dieren gaat fokken die niet getest zijn. Geen één dier is voor 100% perfect, ik zeg niet dat je per definitie met dragers moet fokken, maar als een dier verder echt heel waardevolle eigenschappen bezit dan moet ermee gefokt kunnen worden.

charmed schreef: Dan denk ik weer: Je wilt toch een gezond ras!?! of zie ik dat nu verkeerd?  Daarom test je toch, dan ga je niet het een boven het ander stellen.

Het enige wat ik ze in ons ras hoor roepen is; ja maar als je alles uit moet sluiten hou je niets over! Tja het zij zo. Denk ik dan. Je gaat toch niet de ene ziekte wel er in fokken en het andere eruit fokken?

Het is een utopie te denken dat je door uitsluiting uiteindelijk alleen maar gezonde honden overhoudt. Juist door het klakkeloos uitsluiten en het doelloos weggooien van goed materiaal neemt het aantal recessieve aanwezige  kwalen hand over had toe omdat deze elkaar steeds makkelijker vinden.  Zieke honden uitsluiten, daar ga ik helemaal in mee en voor de rest zal ik profiteren van de kennis wat de wetenschap ons gebracht heeft in de vorm van dna-testen. Zeker met de wetenschap dat er naast de paar aandoeningen waar op getest wordt nog tig andere kwalen zijn.
Uiteraard heb je geen invloed op wat een pupkoper ooit met zijn/haar hond gaat doen, maar dat gaat natuurlijk voor iedere kwaal op. In het echte leven is het nog niet eens zo dat drager X drager ook echt lijders geeft, dat is pas echt het vern**kerative van alles, dat die mooie rekensommen zich niet 1 op 1 in een nest manifesteren en dat je op die manier....als je van niets weet, je jaren zogenaamd leuk bezig kunt zijn voordat het noodlot toeslaat.

Kijken of ik het nu goed uit kan leggen wat ik precies bedoel. Testen is super! Maar ik zou voor mezelf geen gen in een hond willen fokken, van een ziekte die ik toch behoorlijk belastend vind voor een hond.  Hiermee bedoel ik, dat de hond niet volop kan leven. Want de eigenaar moet gaan bepalen hoeveel de hond mag gaan doen, hoe lang hij mag rennen, zonder dat hij neer zal vallen etc.
Maar dat is puur mijn eigen mening! Nogmaals! Ik weet ook wel dat er veel erfelijke afwijkingen in honden zitten en dat je niet alles kan uitsluiten, maar dit is in mijn ogen (dus niet in een ander zijn ogen) behoorlijk belastend voor de hond. Ik heb zelf honden erbij die energie te kort komen en ook moeten oppassen wat ze doen, dus die kunnen ook niet volop doen wat ze zelf willen. EN dat vind ik toch iets om rekening mee te houden. Er zijn zat aandoeningen die minder impact hebben. Daar zou ik geen problemen mee hebben. Het gaat mij erom dat de hond niet volop zijn eigen gang kan gaan! Dat vind ik bezwaarlijk aan deze ziekte voor de hond!

*Dorothea* schreef: Als je maar genoeg test dan is iedereen drager van een bepaalde aandoening. Niet alleen bij honden net zo goed bij mensen. Iedereen heeft afwijkingen op zijn genen, gelukkig zijn die bijna altijd recessief en komen ze pas naar boven als je per toeval een drager tegenkomt. Het voordeel van testen is dat je weet dat een fokdier drager is en je daar dus een partner voor moet zoeken die geen drager is, op die manier worden er geen lijders geboren en is ongeveer 50% van de nakomelingen drager. Problemen krijg je pas als je met dieren gaat fokken die niet getest zijn. Geen één dier is voor 100% perfect, ik zeg niet dat je per definitie met dragers moet fokken, maar als een dier verder echt heel waardevolle eigenschappen bezit dan moet ermee gefokt kunnen worden.

charmed schreef: Kijken of ik het nu goed uit kan leggen wat ik precies bedoel. Testen is super! Maar ik zou voor mezelf geen gen in een hond willen fokken, van een ziekte die ik toch behoorlijk belastend vind voor een hond.  Hiermee bedoel ik, dat de hond niet volop kan leven. Want de eigenaar moet gaan bepalen hoeveel de hond mag gaan doen, hoe lang hij mag rennen, zonder dat hij neer zal vallen etc.
Maar dat is puur mijn eigen mening! Nogmaals! Ik weet ook wel dat er veel erfelijke afwijkingen in honden zitten en dat je niet alles kan uitsluiten, maar dit is in mijn ogen (dus niet in een ander zijn ogen) behoorlijk belastend voor de hond. Ik heb zelf honden erbij die energie te kort komen en ook moeten oppassen wat ze doen, dus die kunnen ook niet volop doen wat ze zelf willen. EN dat vind ik toch iets om rekening mee te houden. Er zijn zat aandoeningen die minder impact hebben. Daar zou ik geen problemen mee hebben. Het gaat mij erom dat de hond niet volop zijn eigen gang kan gaan! Dat vind ik bezwaarlijk aan deze ziekte voor de hond!

In het geval van EIC gaat dit niet op he? Als je drager x vrij fokt krijg je 50% drager en 50% vrij. De drager is zo gezond als een vis en heeft helemaal nergens last van. Kan dus prima normaal funktioneren.
Uit voorgenoemd nestje hou je weer een vrij teefje aan waarmee je verder kunt in de fokkerij en je het gen in een generatie al kwijt bent. Mits je een vrije reu gebruikt.
Daarbij komt dat het gros van de puppen verkocht wordt als huishond waarmee nooit zal worden gefokt.
Een pup dat drager is van het gen en wordt geplaatst als huishond zal mbt EIC nergens last van krijgen.
Zo fok je het er niet in, maar fok je het eruit. Het gaat erom dat je bewust fokt en lijders uitsluit van de fokkerij en ook geen lijders gaat fokken.