De zaak is van mijn vriend, ik was er in eerste instantie op tegen en ik wilde er zo min mogelijk mee te maken hebben.
Vriend wilde niet dat ik inzage had in wat er binnenkwam, want hij wist dat ik dan zeker weten te veel uit zou geven. Ik ben dus zo'n muts als die ziet dat er bijv 1000euro binnen komt, ik ook heel wat te besteden heb die week (na wat rekeningen betaald te hebben)maar dan dus gewoon te veel ga uitgeven.
Hij regeld gewoon de geldzaken, als ik geld nodig heb vraag ik daarom. Dan geeft hij me geld en vraag ik hoe lang ik er mee uit moet komen.
Wanneer ik de geldzaken zou moeten regelen zou ik zeker proberen om alles te betalen, maar met mijn geheugen gaat dat vast meer dan eens mis.
Hij weet dus heel goed wat er financieel aan de gang is. Van hetgene wat ik weet word ik niet vrolijk, als ik alles zou weten zou ik me denk ik te veel zorgen gaan maken en heel boos worden op bepaalde mensen en situaties.
En natuurlijk weet ik wel ongeveer hoe en wat en zeg ook wel eens tegen vriendlief; laat liggen, daar is nu geen geld voor, of we gaan de stad niet in want dan blijft er toch weer iets aan onze vingers plakken terwijl we het ons nu niet kunnen veroorloven.
Vandaag even met zijn moeder gesproken over het meewerken en het voeren van de honden. Zij denkt dat mijn vriend eigenlijk liever niet heeft dat ik er op uit ga, dat ie bang is dat mij wat overkomt ect Maar dat zegt hij niet, durft zelfs te beweren dat hij het niet akelig vind dat ik naar frankrijk toe rij in mijn uppie...maar ondertussen belt hij me dan wel 8x op. En daarom maar 'het niet willen voeren van de honden' als excuus gebruikt om mij thuis te houden. Dat is hoe zijn moeder er over denkt. Ze denkt dus dat ik me nu niet alleen bezig moet houden met hem overhalen de honden te voeren, maar ook moet overhalen dat ik mag meewerken.
