Pagina 2 van 2

Re: bijna gestikt in kipkarkas

Geplaatst: di 15 dec 2009, 12:58
door evelyn02
Staftime schreef: Ik heb eigenlijk geen idee.
Ik nam ze vroeger altijd van de poelier mee, en vroeg dan om karkassen.
En nu heb ik ze van Herby, heten ook kipkarkas, en zien er het zelfde uit.
Maar volgens mij zitten er geen ribbetjes aan
Dan zijn het vast ruggen. Karkas zijn hol, de ribben vormen een boog. De kipruggen zijn massieve dingen. Volgens mij glijden die erg makkelijk naar binnen maar blijven ook makkelijk vast zitten. Ik knip ze nu altijd in meerdere stukken (die worden dan ongeveer zo groot als nekken). Ik wil het niet meer meemaken....

Bobbie is ook een keer bijna gestikt in een groot stuk hart  :(. Ook dat gaat nu in kleine stukken.

Tja aldoende leert men maar ik had het liefer niet mee willen maken.

Re: bijna gestikt in kipkarkas

Geplaatst: di 15 dec 2009, 16:16
door Marjet
Staftime schreef: Meet eten krijgt hij al, omdat hij wat dun aan het worden was ivm meer kou.
We zijn pas verhuisd, en nu slapen de honden niet meer bij ons in bed, en daardoor was hij behoorlijk afgevallen.
Ahum, hoe moet ik dat opvatten?  :D

Re: bijna gestikt in kipkarkas

Geplaatst: di 15 dec 2009, 21:24
door Staftime
Marjet schreef: Ahum, hoe moet ik dat opvatten?  :D
Hahahaha, die gekke hond heeft het nu 's nachts koud beneden, dus valt hij af.
Hij was gewend altijd warm onder de dekens te liggen.

Re: bijna gestikt in kipkarkas

Geplaatst: wo 16 dec 2009, 21:35
door Wil
Sally heeft ook een keer problemen gehad met karkas. Bleef in haar keel steken met een perforatie als gevolg . Een tijd lang durfde ik ze niet meer te geven maar omdat ze ze heerlijk vind knip ik nu met een snoeischaar die kleine ribbetjes en dat wensbotje (als het eraan zit) even een paar keer in zodat die niet meer kunnen blijven steken in dat gaat goed.