Barfplaats.nl

Lil schreef: hier kwam kreupelen vanuit de rug helaas. bij zenuwbeknelling helpt rust niet. ik ben nog nooit naar huis gestuurd met probeer lijnrust. als ik foto's wil komen er foto's. heeft nog nooit iemand moeilijk over gedaan.

Ik ben met Mijn oudste hond eens wegens stram lopen bij o.a. Lars Theyse geweest. Theyse heeft daarbij op mij veel indruk gemaakt, zowel in zijn omgang met mijn hond (wist bijv. exact hoe hij haar tijdens 't onderzoek kon laten ontspannen) als zijn verzoek e.e.a. te filmen en hem per mail toe te sturen t.b.v. de beoordeling van de klachten en bepaling van het vervolg. En wat ik óók heel goed vond was dat hij weigerde de door mij gevraagde foto of scan te maken...
Hij wilde dit pertinent NIET, juist t.b.v. de juiste diagnosticering. Op foto's kan van alles te zien zijn wat volkomen klachtenvrij is. Als niet éérst vast gesteld is wat al dan niet de oorzaak is, waar alle symptomen en onderzoeksresultaten heen wijzen, ga je middels die plaatjes al gauw aan nemen dat het geen op de foto of scan te zien is ook de oorzaak van de klachten is... Theyse gebruikt daarom een foto of scan om te controleren of hetgeen hij waargenomen heeft daadwerkelijk het geval is, nóóit voor die tijd.
Hoewel ik gewend was dat er meteen een foto gemaakt werd als ik dat vroeg, ben ik daarover sindsdien anders gaan denken.

Het is toch altijd een samenspel? De klachten die waargenomen worden combineren met wat er op een foto te zien is. Zonder klachten tenslotte ook geen aanleiding om naar de dierenarts te gaan en vervolgens foto's maken.

Maar algemeen gesteld klopt wel wat je zegt. Rontgenfoto's kunnen een vreselijk beeld geven bij dieren die prima functioneren en andersom. Dus al te snel foto's maken is zeker niet verstandig.

Tuurlijk, dat is ook zo, wat ik bedoel (of eigenlijk, wat Lars Theyse doet) is éérst middels degelijk onderzoek op basis van bijzonder grondig betasten en beweging onderzoeken en observeren, vast te stellen waar de klachten exact vandaan komen, waar vandaan niet, wat de oorzaak lijkt te zijn en welk type problemen níet de oorzaak zijn. Dat klinkt logisch - althans, dat vind ik - maar in de praktijk loopt een dierenarts toch wel érg snel en makkelijk naar het rontgenapparaat om de fóto te benutten om de oorzaak te vinden. Dat is een wezenlijk andere route, waarbij niet zelden het resultaat onjuist is!
Ik ben altijd zeer tevreden geweest met Maarten Kappen, bijzonder prettige arts en voor een dierenarts ook écht goed in de behandeling van allerhande oorzaken van mank lopen, maar na mijn bezoek aan Theyse (én het resultaat) ben ik het wel gaan relativeren. Een zó grondig onderzoek op de behandeltafel - centimeter voor centimeter, zonder zich al te beperken tot wat de eigenaar aan wijst als vermoedelijke lokatie waar de klacht vandaan komt - daarbij exact weten hoe je een hond de daarvoor vereiste ontspanning kunt geven.. indrukwekkend!! En zó veel aandacht voor het gangwerk dat hij persé de klacht wilde zien (dus zo nodig middels film) vond ik ook erg zorgvuldig.
Alleen door deze wijze van werken kwam naar voren waar de klachten werkelijk vandaan kwamen en (heel simpel) te bestrijden.

hier moet ik smeken om röntgenfoto's. oooo zal wel los lopen hond doet nog zus en zo. en toen kwamen foto's en werd het heeeeeeeeel stil. Bij 2 honden meegemaakt. Ze zijn knetter knetter knetter hard! Lopen door met giga pijn, zenuw schade etc. en dan maken de gewone da geen foto's, want het loopt nog zij het mank. Nee, niet de ervaring dat men te snel foto's maakt, maar wel maanden en maanden te laat.

Parelridder schreef: Tuurlijk, dat is ook zo, wat ik bedoel (of eigenlijk, wat Lars Theyse doet) is éérst middels degelijk onderzoek op basis van bijzonder grondig betasten en beweging onderzoeken en observeren, vast te stellen waar de klachten exact vandaan komen, waar vandaan niet, wat de oorzaak lijkt te zijn en welk type problemen níet de oorzaak zijn. Dat klinkt logisch - althans, dat vind ik - maar in de praktijk loopt een dierenarts toch wel érg snel en makkelijk naar het rontgenapparaat om de fóto te benutten om de oorzaak te vinden. Dat is een wezenlijk andere route, waarbij niet zelden het resultaat onjuist is!
Ik ben altijd zeer tevreden geweest met Maarten Kappen, bijzonder prettige arts en voor een dierenarts ook écht goed in de behandeling van allerhande oorzaken van mank lopen, maar na mijn bezoek aan Theyse (én het resultaat) ben ik het wel gaan relativeren. Een zó grondig onderzoek op de behandeltafel - centimeter voor centimeter, zonder zich al te beperken tot wat de eigenaar aan wijst als vermoedelijke lokatie waar de klacht vandaan komt - daarbij exact weten hoe je een hond de daarvoor vereiste ontspanning kunt geven.. indrukwekkend!! En zó veel aandacht voor het gangwerk dat hij persé de klacht wilde zien (dus zo nodig middels film) vond ik ook erg zorgvuldig.
Alleen door deze wijze van werken kwam naar voren waar de klachten werkelijk vandaan kwamen en (heel simpel) te bestrijden.

Ik ben het helemaal met je eens en fijn om te weten dat dit een dierenarts is waar we met een gerust hart naar toe kunnen of naartoe door kunnen verwijzen! Ik vind het ook vanzelfsprekend dat het zo gaat. Ik wil bij mijn dierenarts niet hoeven smeken om een foto, maar ik wil wel een completer beeld dan alleen een foto.

Voor ons ligt het in de praktijk iets anders, omdat Oscar zich niet laat betasten. Dan ben je toch beperkter. Maar goed, dat is natuurlijk een uitzondering en onze dierenarts gaat hier creatief mee om, maar zou liever wel kunnen betasten om een betere diagnose te stellen. Soms kan ik iets voelen, dan vraagt hij mij specifiek ergens iets te doen of te voelen. En wij maken altijd foto's en filmpjes van de dingen die we door Oscar zijn gedrag niet ter plekke kunnen laten bekijken. 

Het filmen is een goede tip.

Parelriddel, bedankt voor de tip van Theyse. Eerst wacht ik mijn bezoek af aan Maarten kappen morgen, ik houd jullie op de hoogte.

't Is een fijne arts hoor, Maarten! En heeft echt heel veel meer kennis en ervaring met orthopedische problemen dan de gemiddelde da.
'k Hoop dat hij je verder heeft kunnen helpen vandaag

Dankje.

Wat ik idd al dacht, probleem zit in de rug. Slijtage in de laatste wervels en artrose in de knieën achter. Ze gaf ook echt pijn aan bij haar staart. Haar rug is erg gevoelig en dit had ik ook al aan veel dingen gemerkt, maar ze is meestal behoorlijk hard. Ik ben erg blij dat ik het weet. Ik verwacht niet dat ze weer als een hond van 1 door het leven gaat, maar nu kan ik er rekening mee houden en gaan werken met supplementen. Dacht zelf aan corta rx (ervaring mee met andere hond) en doils joint. Is dit een goed idee of iemand nog tips?

Ik zou daarnaast ook pijnstilling geven. Lijkt mij vreselijk pijnlijk voor haar.

Arline schreef: Dankje.

Wat ik idd al dacht, probleem zit in de rug. Slijtage in de laatste wervels en artrose in de knieën achter. Ze gaf ook echt pijn aan bij haar staart. Haar rug is erg gevoelig en dit had ik ook al aan veel dingen gemerkt, maar ze is meestal behoorlijk hard. Ik ben erg blij dat ik het weet. Ik verwacht niet dat ze weer als een hond van 1 door het leven gaat, maar nu kan ik er rekening mee houden en gaan werken met supplementen. Dacht zelf aan corta rx (ervaring mee met andere hond) en doils joint. Is dit een goed idee of iemand nog tips?

http://www.orthomanueledierenarts.nl/

Lil schreef: Ik zou daarnaast ook pijnstilling geven. Lijkt mij vreselijk pijnlijk voor haar.

Ga ik in mee.

Toen wij Oscar op pijnstiller hebben gezet zagen we een enorme verandering in zijn doen en laten. De ellende met slijtage is dat de pijn langzaam toeneemt en de symptomen dus niet zo snel opvallen. Maar geef je pijnstiller, dan zie je opeens een enorm verschil.
Nu is het bij Oscar zo dat hij moet bewegen. Hij kan met bewegen niets stukmaken en als hij niet beweegt raakt hij spieren kwijt en dan is het afgelopen. Ik zou zelf bij jou hond wel heel graag pijnstilling proberen, maar dan in goed overleg om te weten wat wel en wat eventueel niet kan. En als ze duidelijk comfortabeler is met pijnstillers, dan zou ik dat blijven geven.

Wij geven aan supplementen glucosamine (let op dat dit minimaal 100mg moet zijn per dag), gondriotine en doils joint. Aan pijnstiller krijgt ie trocoxil en cortaphen. De cortaphen hebben we de afgelopen week afgebouwd. Morgen komt iemand mij  Oscar leren masseren en dan krijgen we ook duivelsklauw. Dat gaan we geven om te zien hoe het dan gaan. We zien nu toch weer wat dingen die ons iets minder bevallen, zoals onrustig zijn in de avond. Ik ben heel benieuwd of de duivelsklauw daar iets in gaat betekenen. Wij doen dit wel in overleg met de dierenarts, hij is ook erg benieuwd hoe het zal gaan.

Er zijn nog tal van andere supplementen. Ik heb ook goede dingen gehoord over goudinjecties, accupuntuur enz. Wij kunnen dat bij Oscar niet en ik vind het zelf ook heel moeilijk te bepalen wat een goede optie is of niet.

Ze heeft inderdaad op advies van Maarten pijnstilling gekregen.
Ik ga nu dus ook kijken wat ze daarop doet. Ze heeft nu rimadyl, maar ga ik door met pijnstilling, dan kijk ik graag naar een alternatief.
Bedankt voor jullie tips. Ik weet nu even weer hoe verder. Vind het sneu dat ze zo'n pijn heeft,  ze heeft erg weinig van laten merken, bikkelhard..

Ik neem aan dat je minimaal 1000 glucosamine bedoelt [emoji6]  100 is extreem weinig. Tot nu toe houden wij aan 1200 glucosamine 800 chondriotine en liefst msm erbij. In hetgeen ik Boris heb gegeven zat zelfs nog meer.

Kaela schreef: Ga ik in mee.

Toen wij Oscar op pijnstiller hebben gezet zagen we een enorme verandering in zijn doen en laten. De ellende met slijtage is dat de pijn langzaam toeneemt en de symptomen dus niet zo snel opvallen. Maar geef je pijnstiller, dan zie je opeens een enorm verschil.

nou idd wat een verschil!!