Barfplaats.nl

Senta schreef: Ik dauw het gewoon achter in de strot.

Ik ook.

kiara schreef: weet niet hoor maar dan maak je het alleen maar erger de angst

Welnee, want dan proeft ze er niets van en voor ze erg heeft wat er gebeurd is, is de pil al weg en stop je er een stuk worst achteraan. Ze heeft die meds nu nodig en niet tegen de tijd dat je een keer uitgevonden hebt hoe je zo'n pil er op een omslachtige manier in krijgt.

Angelique schreef: Welnee, want dan proeft ze er niets van en voor ze erg heeft wat er gebeurd is, is de pil al weg en stop je er een stuk worst achteraan. Ze heeft die meds nu nodig en niet tegen de tijd dat je een keer uitgevonden hebt hoe je zo'n pil er op een omslachtige manier in krijgt.

hier ook. Geen gezeik met medicijnen. Bek open, achter in de keel en slikken maar.ik heb helemaal geen tijd voor en zin in dat gedoe. Niemand heeft ooit iets opgelopen van deze methode.

Vandaag gaat het medicatie geven iets beter.
Ze kruipt nog steeds weg maar ik geef het gewoon,houd haar bek even dicht en wrijf over haar keel.
duurt even maar dan zit het er wel in.

bedankt voor iedereen die even met me mee wilde denken

Erna schreef: hier ook. Geen gezeik met medicijnen. Bek open, achter in de keel en slikken maar.ik heb helemaal geen tijd voor en zin in dat gedoe. Niemand heeft ooit iets opgelopen van deze methode.

Lukt hier dus echt niet, bij de katten geen probleem maar bij Tom werkt dit dus echt niet 
Maar die vreet het met leverworst op of het niks is dus ik vind het best 

Martine-Tom schreef: Lukt hier dus echt niet, bij de katten geen probleem maar bij Tom werkt dit dus echt niet 
Maar die vreet het met leverworst op of het niks is dus ik vind het best 

Bij mijn eigen dieren mik ik het ook zo achterin de keel, maar er zijn gewoon dieren waarbij dat echt niet lukt, weet ik inmiddels uit ervaring.

kiara schreef: weet niet hoor maar dan maak je het alleen maar erger de angst

Ik heb nog nooit dieren mer die angst gehad hoor. ....Dus dat zal wel loslopen.

*Dorothea* schreef: Bij mijn eigen dieren mik ik het ook zo achterin de keel, maar er zijn gewoon dieren waarbij dat echt niet lukt, weet ik inmiddels uit ervaring.

Yep, Tom is ook mijn eerste die het niet trekt.
Hij schiet helemaal in paniek als ik dat probeer.

*Dorothea* schreef: Bij mijn eigen dieren mik ik het ook zo achterin de keel, maar er zijn gewoon dieren waarbij dat echt niet lukt, weet ik inmiddels uit ervaring.

Als ik het hier achter in de strot duw, gaat mijn handje mooi mee naar binnen  Mij niet gezien.

@ topicstarter, fijn dat het wat beter gaat! Zo min mogelijk poespas lijkt me in ieder geval wel een goede tip, hopelijk zet de stijgende lijn zich door!

Kaela schreef: Als ik het hier achter in de strot duw, gaat mijn handje mooi mee naar binnen  Mij niet gezien.

@ topicstarter, fijn dat het wat beter gaat! Zo min mogelijk poespas lijkt me in ieder geval wel een goede tip, hopelijk zet de stijgende lijn zich door!

Of dr wat met die hand gebeurt bepaal je toch zelf?
En nee ik heb heen kleintje hier rondlopen

Senta schreef: Of dr wat met die hand gebeurt bepaal je toch zelf?
En nee ik heb heen kleintje hier rondlopen

Je bent van harte welkom om het bij Tom te proberen.

Martine-Tom schreef: Je bent van harte welkom om het bij Tom te proberen.

+1 have fun met mijn pluizebol.

Weet je wat het is. Je kunt wel zeggen even doorpakken en jij bepaald. Dat werkt prima bij honden zonder bepaalde angsten of trauma's. Bij Oscar is het heel simpel, er is een stuk vertrouwen wel en er is een stuk vertrouwen niet. En ga je dingen doen waarbij dat vertrouwen er niet is, dan verdedigd hij zichzelf met hand en tand. En terecht, zijn vertrouwen is te vaak geschaad en hij heeft geen andere manier om te zeggen hoe ongelooflijk schijt-eng hij het vindt.
En dan kun je als baas zeggen: niet zeiken, gewoon doen. Probeer het maar. Lukt je niet. Of het lukt je 1 keer een soort van. Maar dan is het vertrouwen nog verder geschaad en ben je nog verder van huis. Dus zeggen wij als baasjes: wij snappen dat het eng vindt, wij werken samen met jou toe aan een manier waarop je het niet meer zo eng vindt.
En dat heeft niets met opvoeding te maken. Oscar is prima opgevoed. Oscar luistert ook prima, kent meer dan 20 commando's en voert ze feilloos uit. Oscar heeft respect voor ons en wij zijn de baas. Maar daarmee hebben wij ook de zéér belangrijke taak gekregen om Oscar zijn vertrouwen ook niet te schaden.
En onze aanpak werkt. Langzaam, heel langzaam. Maar het werkt. Hij ging feilloos in de hydrotrainer, liet zich na verloop van tijd hands on onderzoeken door de dierenarts, laat mij thuis vrijwel alle medische handelingen weer doen. Maar wel met beleid. Zodra ik een "doen we ff en niet zeiken" houding krijgt, doet ie het niet.

Wil dat zeggen dat ik tegen de "pil achterin de strot en klaar" methode ben? Helemaal niet! Is bij de meeste honden een prima oplossing. Maar niet voor alle.

Kaela schreef: +1 have fun met mijn pluizebol.

Weet je wat het is. Je kunt wel zeggen even doorpakken en jij bepaald. Dat werkt prima bij honden zonder bepaalde angsten of trauma's. Bij Oscar is het heel simpel, er is een stuk vertrouwen wel en er is een stuk vertrouwen niet. En ga je dingen doen waarbij dat vertrouwen er niet is, dan verdedigd hij zichzelf met hand en tand. En terecht, zijn vertrouwen is te vaak geschaad en hij heeft geen andere manier om te zeggen hoe ongelooflijk schijt-eng hij het vindt.
En dan kun je als baas zeggen: niet zeiken, gewoon doen. Probeer het maar. Lukt je niet. Of het lukt je 1 keer een soort van. Maar dan is het vertrouwen nog verder geschaad en ben je nog verder van huis. Dus zeggen wij als baasjes: wij snappen dat het eng vindt, wij werken samen met jou toe aan een manier waarop je het niet meer zo eng vindt.
En dat heeft niets met opvoeding te maken. Oscar is prima opgevoed. Oscar luistert ook prima, kent meer dan 20 commando's en voert ze feilloos uit. Oscar heeft respect voor ons en wij zijn de baas. Maar daarmee hebben wij ook de zéér belangrijke taak gekregen om Oscar zijn vertrouwen ook niet te schaden.
En onze aanpak werkt. Langzaam, heel langzaam. Maar het werkt. Hij ging feilloos in de hydrotrainer, liet zich na verloop van tijd hands on onderzoeken door de dierenarts, laat mij thuis vrijwel alle medische handelingen weer doen. Maar wel met beleid. Zodra ik een "doen we ff en niet zeiken" houding krijgt, doet ie het niet.

Wil dat zeggen dat ik tegen de "pil achterin de strot en klaar" methode ben? Helemaal niet! Is bij de meeste honden een prima oplossing. Maar niet voor alle.

Ik snap je helemaal hoor. Ik ervaar dat nu bij Patsy ook zo, die is koppig en als je dwang gebruikt dan wordt ze nog koppiger en ga je het echt niet winnen. Ik merk dat nu ook weer met het betasten. Nee dan moet ik haar gewoon vasthouden want ik mag haar niet laten winnen.  met als gevolg dat ze maandag dus weer los brak op de ringtraining, we haar in een hoek moesten drijven en ze het niet meer accepeteerde dat er een halsband om werd gedaan. Nee toppie hoor, zo'n aanpak. 
Ik bereik echt veel meer met de clicker, het duurt misschien langer maar de "een hond mot gewoon doen wat de baas wil" aanpak die werkt niet bij haar.

Ik doe zowel bij de katten als bij de honden hetzelfde... gewoon bekkie open (duim en wijsvinger tussen de kiezen en hoektanden) hop pil erin, bekkie dicht en en laten slikken door even over de keel te wrijven en dan iets lekkers erachter aan. Het lijkt misschien stressvol maar dat is het helemaal niet. Ik speel altijd een rol.. verpleegster, het moet gebeuren hoe sneller hoe beter/minder pijnlijk. Het is voor je eigen bestwil. En ik heb daardoor weinig last van gestreste zieke dieren.

Vooral omdat je soms een medicijn gewoon echt nu moet geven en niet kan wachten tot later..

Vivianneb schreef: Ik doe zowel bij de katten als bij de honden hetzelfde... gewoon bekkie open (duim en wijsvinger tussen de kiezen en hoektanden) hop pil erin, bekkie dicht en en laten slikken door even over de keel te wrijven en dan iets lekkers erachter aan. Het lijkt misschien stressvol maar dat is het helemaal niet. Ik speel altijd een rol.. verpleegster, het moet gebeuren hoe sneller hoe beter/minder pijnlijk. Het is voor je eigen bestwil. En ik heb daardoor weinig last van gestreste zieke dieren.

Vooral omdat je soms een medicijn gewoon echt nu moet geven en niet kan wachten tot later..

Heel leuk...werkt echt niet hier.
Ook nooit gedacht hoor, 4 katten die allemaal super makkelijk zijn, 3 honden gehad, geen probleem...Tom...pff.
Hij was 12 weken en kreeg ab voor een dikke darm ontsteking, achteloos pakte ik hem op, bekje open....en hij schoot me toch in paniek...echt gillen, krijsen, klauwen, duwen, kwijlen...totaal over de pis.
Hij had daarvoor nooit iets meegemaakt, wat het is, geen idee...maar het lukt echt niet. Inmiddels zou het me wel lukken hoor maar zijn paniek is dan dusdanig hoog dat het gewoon niet werkt, met leverpastei gaat het met niks naar binnen dus ik kies daarvoor.

Echt, het klinkt heel leuk, niet zeiken gewoon die bek open en de pil erin...maar het werkt gewoon echt niet altijd.