Hope schreef:Buienradar sucks. Het zou droog blijven dus ik zat te paard, komt me er toch een dikke vette hagelbui voorbij
Tot op de huid nat en een chagrijnig paard.
En om even terug te komen, mijn Prinses ziet spoken. Ik stap dan af en begeleid haar daarbij.
Paarden die ruiters afwerpen zijn niet happy. Als het aangeleerd gedrag is dan is er eerder iets geweest waarom het paard bedacht heeft dat die ruiter het zand in moest. 9 van de 10 keer is dat pijn.
Bij haar was het ook zeer warschijnlijk pijn geweest waardoor ze had geleerd zo zich te gedragen, wat ik van dat paard wist is dat ze nog al lomp ingereden was.
Dat was ook de reden waarom ik zonder normaal tuig op haar stapte, ik bleef met of zonder zadel net zo goed zitten en haar reactie op het tuig liet duidelijk zien dat ze bang was.
Hierdoor kon ik haar ook niet dwingen en liet ze zelf heel duidelijk zien wat ze wilden, en in het beging dacht ze dat ze dat net zo duidelijk bij mij moest doen als bij anderen mensen vandaar mijn rodeo verhalen bij haar.
Ik ben 1 keer van haar afgevallen en dat was toen ze schrok van iets en opzij sprong, ze was wel vaker geschoken natuurlijk maar dat had ik dan aan voellen of zien komen.
Toen ik begon met haar wist ze enkel hoe naar mensen moets schreuwen en dat deed ze ook heel hard en vaak, uit eindelijk wist ze dat ze bij mij enkel hoefte te fluisteren.
Ik heb haar echt enkel op instink gereden en getraind, heb fouten gemaakt maar dat is vrij logisch als je niemand hebt om je te leren rijden hoe ik wou rijden.
Heb nooit een zweep en sporen bij haar gebruikt, zadel 1 keer, hoofdstel 1 week en daarna had ik door dat die dingen niet werkte bij haar.
Ik hing liever wapperen aan een touw om haar nek dan dat ik haar mond kapot moest trekken, ze stopte vanzelf wel als ze duidelijk had dat de pijn die ze verwachten niet kwam en moe werd.
Ik heb zo veel van haar geleerde en ben haar zo veel dank baar en heb zo veel verdriet gehad toen ik haar achter moest laten.
Ik was 14 toen ik met haar begon en 16 toen ik stopte met haar, de reden waarom ik stopte was ook heel naar.
Ze was naast het huis van haar eigenaar komen te staan daarvoor stond ze ergens anders, en deze meneer vond mij heel erg leuk en kon zijn handen niet thuis houden
Ik heb heel veel paarden gereden die de label onhandelbaar hadden gekregen omdat ze in feiten gewoon mishandel waren, allemaal paarden die je veel beter kon rijden zonder tuig omdat ze echt naren ervaringen hadden er mee.
Ik ben er zo achterlijk weinig af gevallen als je bedenk dat ik elke keer weer begon met paarden die als enige doel hadden mij er weer zo snel mogelijk af te krijgen uit angst voor pijn, veel heb ik rustig duidelijk gemaakt dat die pijn niet kwam bij mij. Maar enkel met 1 paard heb ik echt een diepe band gehad en dat was met haar.
Ps ik ben niet goed in communiceren dus vaak zeg ik dan iets anders dan ik bedoel.
Bijvoorbeeld eigenwijs betekend voor mij dat het dier of mens heel goed weet wat het wil en dat je daar dan niet door heen moet gaan. Ik ben heel eigen-wijs en weet wat ik wel kan en niet en niemand zal daar door heen gaan. Vergeet vaak dat mensen vinden dat eigenwijs betekend dat je harder moet zijn en je zin moet door duwen inplaats van te luister naar de wijsheid die het weze eigen is
