Hier kunnen jullie lekker kletsen. Dit board is dus niet bedoeld voor serieuze voedings/gezondheidsvragen!

Moderators: Lizzy, Charlie Angel, eelke

Gebruikersavatar
Door Ina
#3456179
Siberienne schreef: di 24 jan 2023, 13:55 Ik had zo’n moeder dat geleerd werd: laten huilen. Op een gegeven moment zat ik in de woonkamer in de box. En maar brullen. De rest in de keuken. Komt mijn vader de kamer in, zit ik klem met mijn hoofd tussen de spijlen van de box. Dik hoofd van het huilen, dus kwam er ook niet meer uit. Mijn vader boog die dikke houten spijlen zo uit elkaar. Pure adrenaline - later heeft hij dat nog eens geprobeerd maar lukte het totaal niet. Ik geloof wel dat mijn moeder me daarna iets minder lang liet huilen ….
Daar moest ik dan wel weer om grijnzen :biggrin2: (want ik weet dat het dus goed is afgelopen) ..... maar oa dit soort beelden was wat mij vooral de eerste tijd waakzaam hield.
Nu is ons 'kindje' ondertussen 24 ::) en heb ik in de tussenliggende jaren echt wel bewust mijn ogen en oren dicht moeten houden als je een enig kind een beetje wil leren dat het een eigen entiteit is...., en ja, dan stuiterde hij misschien een keer van zijn fiets terwijl ik dat misschien had kunnen voorkomen, en ja, dan viel hij een gat in zijn broek als hij onbehouwen het klimrek uit sprong, en ja, dan voelde hij dat de deurpost/deur echt niet meegeeft als hij dacht harder te lopen als dat hij in werkelijkheid deed :o

Maar onder andere qua slapen/doorslapen/op welke plek slapen ben ik altijd erg meegegaan in zijn gevoel.
Waarom drama maken als het ook relaxed kan....maar dan misschien niet volgens het pedagogische boekje wat op dat moment gehanteerd wordt ::)
Gebruikersavatar
Door pearlsofpassion
#3456198
Toen ik geboren werd, werd mijn moeder gezegd dat ze me maar om de 4 uur mocht voeden. Door de verpleegsters en zo he..
Gevolg: brullende baby van de honger en een melkproductie die niet deftig op gang kwam. :-X
Is ze later altijd heel boos om geweest. Ze had pas te laat door dat mijn brullen puur van de honger was (ik was het eerste kind).
Ik had op 3 maand ouderdom stukgeslagen knieën (echt, ik sta met rode knieën - toen was dat nog met mercurochrome-op de foto) gewoon van tijdens het brullen met m'n handen op m'n knieën te slaan.

Toen mijn vader geboren werd was het zelfs not done om borstvoeding te geven. Nee joh, poedermelk was veel gezonder! Maar zo pokkenduur dat mijn grootouders nooit een 2e kind hebben kunnen krijgen. Konden zich dat niet veroorloven toen.
Of dat is toch het verhaal dat ik gehoord heb.

Ina, jouw verhaal van wat meer blutsen en builen is ook herkenbaar.
Zodra Vincent kon staan, ging hij klimmen. Hij kon nog niet kruipen maar hij klom al over mijn schouder en over de leuning van de zetel. En bij ons kan je daar achter vallen (hoeksalon met een bocht).
Ik heb hem zoveel mogelijk laten doen en hem vaak op het laatste moment aan zijn enkel gegrepen als er overheen kroop. Dikke dekens naast de zetel gelegd voor moest hij eruit vallen en de salontafel ver genoeg weggezet. Velen vonden dat erg gevaarlijk ik herinner me de reactie van m'n moeder en zus nog, maar ik besefte al heel snel : als ik hem nu de hele tijd vasthoudt en opvang, dan leert hij het niet zelf om op te letten en ben ik binnenkort geen seconde gerust. Want die is daar zo hevig in, afleren kan je dat toch niet. En dan doet hij maar he, want mama zal me wel opvangen. Tot het een keer niet op tijd lukt... :-X
Dus dat heb ik snel opgegeven en alleen gezorgd dat hij zich niet echt kon bezeren maar het hem verder zelf laten ondervinden. En hij is niet gestopt met klimmen (hij doet nog steeds al die acrobatentoeren), maar ik ben er bij hem het meest gerust op dat hij weet wat hij doet.

Barfplaats wordt gesponsord door