Sien had graad 4, door een ongeluk. Opereren was dus de enige optie. Ze heeft ruim 6 weken benchrust gehad, maar na 2 weken mocht ze al langzaam opbouwen. Sien is helemaal hersteld, maar heeft toch wel een jaar soms wat pijn aangegeven (teveel gelopen, schuine sprongen maken of rennen), maar na een paar uur gaf ze dan geen pijn meer aan.
Sien kan niet meer zo hoog springen en rent bij voorkeur rechtdoor. Ik ga er vanuit dat ze wel artrose gaat krijgen aan dat pootje en de DA zei dat dat een grote kans was.
Als het te opereren valt (die operatie gaat minder extreem zijn dan bij Sien, die kreeg hele nieuwe kniebanden), wil ik je aanraden dat zeker te doen. Het geeft zoveel meer levenskwaliteit. Mensen die het niet weten, zien niet aan Sien dat ze een kippenpoot heeft gehad.
Na de operatie was Siens poot geschoren, alleen het geopereerde gedeelte. dat leek net op een roze kippenpoot, vandaar dat we die naam erin hebben gehouden.
Ik had er eerst ook een beetje een hard hoofd in, ook over de benchrust. Sien is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, zogezegd.
Benchrust bleek ze zelf helemaal te snappen. Alleen de eerste paar uur weer thuis heeft ze zichzelf een blauw oog gemept tegen de tralies, maar dat zal de combinatie narcose, onrust en operatie zijn geweest. En ze wilde geen kap om, die wilde ze met hoofd en al eraf trekken (ook met de net geopereerde kippenpoot). Ik had het idee dat ze bench wel luxe vond. Ot mocht er immers niet in en ze had daar haar eigen kattenbak, eigen slaapmandje, eigen voer- en drinkbakjes. En ze kreeg ook 2x per dag lekker chemisch voer wat alleen zij mocht, ik mengde de dope (metacam en AB dacht ik) met 1/4 blikje gourmet moes.
Waarschijnlijk is het draadje over Sien nog wel te vinden met de zoekfunctie.
Aangezien het aan beiden pootjes is en niet zo dramatisch als bij Sien, kan je ervan uitgaan dat het aangeboren is. Voor de operatie wil ik je aanraden om naar een orthopeed te gaan. In Hilversum zit een goede, Jolanda Krooshof oid.