Ik heb dat pootje eens bekeken tijdens het uitlaten, en meneer is tierig genoeg. Hij springt, rent, huppelt en speelt als een gek. Dan zie je helemaal niets aan hem. Hij blijft ook lekker kwispelen em z'n oren staan netjes, dus zo te zien geen pijn. (...)
Ik ben absoluut niet streng in wijze en duur van beweging. Mijn 1e hond heb ik helemal volgens het boekje laten opgroeien: tijdsduur per wandeling, aantal wandelingen per dag en type aktiviteit. De andere 3 honden hebben gewoon mogen spelen, lopen, racen... Mee de duinen in, mee naar zee... En allemaal perfecte heupen en ellebogen
Een labrador heeft meer risico in aanleg minder goede gewrichten te hebben en dan is maat houden in duur en type beweging gedurende het eerste jaar zeker niet zinloos, maar maakt het verschil tussen gezond ontwikkelen of ernstige gewrichtsklachten ontwikkelen (info Marcel Nijland, lezing 2011).
Labrador of niet zou ik nooit een hond laten springen, rennen, huppelen en spelen wanneer deze mankt. Een enthousiaste hond gebruikt daarin niet z'n verstand, gaat dwars door de pijn heen feest vieren en overbelast daardoor zichzelf. Indien hij geblesseerd is, zoals je verwachtte, heeft hij lijnrust nodig (maat houden en alleen gecontroleerde, rechtlijnige beweging) om werkelijk te herstellen, ter voorkoming van chronische klachten.
Wanneer 1 poot korter is dan de andere poten en hij daardoor mank loopt zou ik een ortopeed bezoeken (Lars Theyse of Yolande Krooshof) want dit is zeker niet normaal.
