Geduld en lange adem... Onze Scotch heeft 8 maanden nodig gehad om vers echt te accepteren. Weigerde in het begin alles, en als hij het toch opat, kotste hij het meteen weer uit. Maar onze Scotch is dan ook een eigenwijze...
Ik heb het opgelost door zijn eten op te leuken met alle mogelijke trucjes: blikje kattenvoer erdoor, blikjes vis, met heet water overgieten, een interessante groentenmix met leverpastei erdoor (groentes heeft ie van begin af aan geweldig lekker gevonden). Na een maand of vier at hij zijn gemalen vlees/botten/orgaan op deze manier probleemloos, en toen ben ik gaan afbouwen. Minder trucjes erdoor, minder heet water, dus steeds een beetje rauwer. Tot hij echt alleen nog maar rauw spul in zijn bak had en dat ook gewoon opat. (Bot zelf kraken wilde hij nog steeds niet toen.) Dat heeft hij toen nog een maand of twee gehad, toen heb ik hem tijdens een wandeling, waarbij ik met Max aan het trainen was, een stuk gevogeltebot voorgehouden omdat hij interesse toonde; daar heeft hij toen even op gekraakt, maar uiteindelijk at hij het toch niet op. Op grond van een tip hier op bp heb ik toen een eendennekje gedroogd en hem dat voorgehouden. Hij vrat het meteen en helemaal op! De volgende nog één keer een gedroogde nek gegeven, toen een rauwe geprobeerd. Graboem, kraak, sloek, weg. Sindsdien eet hij alles rauw, hij heeft nooit meer zijn bak laten staan. Sterker nog, hij staat erom te joelen!
Sommige honden hebben dus even de tijd nodig. Probeer eens of je wat kvv of vlees of een nekje kunt drogen, en geef dat aan je hondje. Door het drogen gaat het glibberige eraf en wordt het hapje lekker krokant, daardoor lijkt het meer op brok.
Of probeer eens of ie tijdens een wandeling, wanneer het officieel geen etenstijd is, iets gedroogds van je wil aannemen. Blijkbaar beschouwt hij rauw nog niet als eten, en als je het buiten etenstijd geeft, vat hij het misschien eerder op als een speeltje of iets interessants. Als dat een tijdlang met gedroogd spul goed gaat, kun je iets minder droogs proberen.
Succes ermee, en nogmaals, heb geduld!
