Het is trouwens een loos argument voor de gemiddelde hond. Want die moet helemaal geen wedstrijden winnen.
Je wil niet weten wat mensensporters allemaal in hun kas draaien om te winnen en hoe ongezond dat is. En dan gaat het nog over mensen, voor honden is dat nog zoveel ongezonder! Als topsport op die manier moet, denk ik dat je veel gezonder bent als je het matigt.
Met dat argument komt mijn pa ook wel aan zijn overtuiging dat pasta het beste is wat je je hond kan geven.
En ik begrijp maar niet hoe je dat in godsnaam kunt gaan denken.
Honden zijn erop gebouwd om gemakkelijk energie uit eiwit en vet te halen, en een beetje sporthond met een goede conditie kan dat nog gemakkelijker en heeft een goede opslag in glycogeen. Dus ik zie het probleem niet. Minder probleem dan al die koolhydraten waar het lichaam geen blijf mee weet en dan wel gemakkelijk even weg krijgt als de hond veel beweegt. Maar waarom dat gezonder of efficienter zou zijn, ontgaat mij.
Voor eiwitten en vet is alles geregeld in het lichaam. Dat wordt zo verteerd, wordt zo opgeslagen en zo aangewend. Voor koolhydraten is dat moeilijker, gaat wat verloren in het bloed, waar het dan toch maar uit gehaald wordt en in vet opgeslagen, maar dit allemaal veel moeizamer. Na veel koolhydraten te voeren, 'leert' het lichaam dit wel meer, en worden de pieken minder hoog maar toch. Het blijft tegennatuurlijk. Als je net een mega sprintje wil trekken, is zo wat extra suiker in je bloed wel leuk natuurlijk, maar gezond is het nog steeds niet. En als je wacht tot het lichaam het in vet heeft omgezet, sta je even ver als als je zelf ook gewoon vet eet.
En een hond die gewend is om eiwit en vet als voornaamste voedingsbron te gebruiken en een goede conditie heeft, goed getraind is, haalt zowat even snel zijn energie naar boven uit zijn reserves.
Dus: ik zie het zo niet
