Mijn teefje lust het niet en ik vindt het onnodig.
Om het kort te houden:
De meeste wolven op aarde leven in noordelijke of alpiene toendra, taiga of steppes.
En in die gebieden is er minstens (vaak langer) 6 maand per jaar geen groenvoer te eten, door sneeuwbedekking en extreme temperaturen. Wolven richten zich dan op grotere prooidieren (die geen winterslaap houden) die meestal zelfs een lege maag gaan hebben vermits ze swinters minder te eten hebben en vooral op hun vetreserves teren.
m.a.w., groentes zijn geen vast voedingsonderdeel van wolven, dus ik snap niet dat h et wel aan honden wordt gegeven.µEr is 'denk ik' geen wetenschappelijk (officieel) onderzoek naar ghedaan, dus al de positieve werkingen steunen op eigen ervaringen en zijn extreem subjectief.
Ik heb hier wel een aantal bedenkingen bij.
Wolven leven nú in noordelijke gebieden, maar hebben ze dat altijd gedaan? Is het niet omdat ze op alle andere plekken door de mens zijn verdreven en dan maar op minder ideaal terrein gaan (over)leven zijn?
Volgens mij dus wel. En dan mag je dat zeker niet als maatstaf nemen, want eigenlijk zouden ze veel liever in gematigde gebieden leven, in de wouden die hier vroeger waren afgewisseld met grasvlakten; met weelderige plantengroei en vele grote en kleine prooien. En daar moet je rekening mee houden als je naar de wolf zijn natuur kijkt, net zoals je nu rekening houdt met de hond zijn natuur (de wolf dus) ipv te kijken hoe de hond nu leeft. Anders zou je inderdaad tot de conclusie moeten komen dat honden best uit pakjes eten want ze leven in een omgeving waar geen prooien meer zijn.
Onzin natuurlijk.
Daarbij komt nog dat ik er geen weet van heb dat de wolven in de winter, als alles bedekt is met sneeuw en ijs, daar ook werkelijk blijven. Grote grazers slaan inderdaad wat vetreserves op in de zomer, maar overleven daar echt geen gehele winter op. Ze hebben dat ook nodig omdat de vrouwtjes tijdens de winter drachtig zijn, en de mannetjes in de lente al hun energie nodig hebben voor de bronst.
Ok, ze eten wat boomschors en hier en daar wat ander achtergebleven materiaal, maar erg veel is dat niet. Ze gaan dan ook op zoek naar lager gelegen gebieden waar nog wat (eventueel verdroogde) vegetatie te vinden is. En de wolven volgen.
Daarom komen ze ook typisch 's winters met de gedomesticeerde veestapels in aanraking en lopen daarbij grote kans om afgeschoten te worden. De wolven zijn hongerig en laten zich niet zo snel wegjagen bij al dat lekkers, net omdat de andere prooidieren schaars zijn. In de zomer, wanneer deze prooidieren in hun leefgebied aanwezig zijn, komen ze niet zo op het vee af. Het risico is te groot, maar in de winter blijkt het dat waard te zijn.
Maar we spreken hier over winters van minstens een half jaar sneeuw en ijs als je het over de toendra hebt! Niet zomaar eventjes een maandje sneeuw in de winter zoals bij ons, want dan gaat geen enkele grote grazer lopen natuurlijk.
Kleinere prooidieren in hoger gelegen gebieden blijven wel daar en scharrelen in de ondergroei van de bomen en onder de sneeuw naar voedsel. Of graven hun voorraden op zoals eekhoorns. Maar een wolf kan op kleine prooidieren alleen niet leven... Bovendien hebben ze veeeel minder dekking in de sneeuw en wordt jagen dus moeilijker.
Poolvossen daar gelaten, die hebben natuurlijk wel dekking in de sneeuw, en die jagen dan ook meer op klein wild.
Dit nog even naast het hele verhaal dat een wild dier gewoon niet te vergelijken valt met op graan- en sojaschroot-aangevuld-met-AB-en-hormonen groot gebrachte dieren. Bij de kippen komt daar nog een selectie bij naar zoveel mogelijk vlees aanmaken, die de kwaliteit van dat vlees niet ten goede komt (zelfde met eieren trouwens), maar de meeste mensen hebben dat niet door. Quantiteit staat spijtig genoeg zo vaak boven kwaliteit als er geld gaat rollen...
