Het is normaal hondengedrag wat vaak voortkomt uit onzekerheid of hyypersexueelgedrag, tenzij hij het alleen doet bij loopse teefjes.
En niet zoals men vroeger dacht uit dominantie. Dus tja ik vind het toch een hondenprobleem voor de hond in kwestie en voor de bereden hond kan het slecht zijn voor zijn gewrichten als die gewrichten ineens de dubbele belasting krijgen qua gewicht.
En daarom neem ik als baas zijnde ook mijn verantwoording voor dit gedrag, ik laat hem echt niet lekker gaan. Maar castreren is iets wat in mijn ogen a geen oplossing is en b het probleem bij de hond neerlegt. Dat probeerde ik uit te leggen, probleemgedrag is altijd iets waar de baas wat mee kan en moet. Het is mijn verantwoording als baas om met zijn gedrag om te gaan en daar adequaat op in te spelen.
Hij doet het overigens in 2 situaties: op de pup van een vriendin, een labrador teef van inmiddels 5 maanden. En dan vooral als hij niet goed weet wat hij er mee aan moet. De pup lost het zelf erg goed op door gewoon te gaan zitten, wij mensen weten allemaal dat het niet toegestaan is en proberen vooral te voorkomen dat het zover komt dat het gedrag bij Oscar ontstaat.
Tweede situatie is in het losloopgebied op het strandje en dan enkel als het te druk is, of er bepaalde type honden lopen. Bij sommige honden doet ie nooit iets, andere honden heeft ie heel snel de neiging. Oplossing is ook hier weer voorkomen, als ik zie dat het te druk gaat worden, dan gaan we weer lekker verder. Zijn we in beweging met andere honden of de pup, dan doet hij het niet.
Op 1 nood oppasmiddag na waarbij pupsel en Oscar toch een middag samen in huis waren, geeft dit beleid een zeer succesvol resultaat.