Ik snap jullie, en jullie hebben gelijk.
Maar laat het zo zijn, dat ik altijd de schuld bij mezelf probeer te leggen, gaat automatisch.....
We zijn bij de DA geweest en het ziet er niet goed uit voor hem. Ik kopieer even mijn tekst van het andere forum:
Woody moest een stuk lopen voor de DA, en die sprak al gelijk uit, dit zit niet goed.
Ze heeft zijn ellebogen gevoeld, en voelde al meteen dat dit niet goed zat (rechts) en links nog veel erger.
Dit kon artrose, LPC of beide zijn.
Omdat dit te bevestigen zijn er foto's gemaakt....foto's die er heel slecht uit zagen, en de DA heeft ons alles uitgelegd en laten zien.
Woody heeft hele erge artrose, en continu pijn. Pijn die hij op het mank lopen na van nu, nooit heeft laten merken (of zal hij daarom niet graag spelen, nooit de ander uitdagen?).
De artrose word veroorzaakt door LPC, iets wat operabel is, in Woody zijn geval (voorlopig) niet. Mocht hij wat herstellen is een operatie misschien wel mogelijk, maar zal de artrose niet genezen.
Woody zal niet oud worden, vertelde ze me, het moment dat ik besefte dat het echt niet goed was.
Hij zal de rest van zijn leven, pijnstillers moeten gebruiken, en zal op de glucosamine moeten. Iets wat ik nu ga uitzoeken, want ik wil voor mijn knappe vent het beste wat er te krijgen is.
Over precies twee weken word hij 5 jaar, net als Nina, en ik ben heel verdrietig hierom.
Hij heeft al lange tijd pijn, wat hij nooit liet merken........en dat vind ik heel lastig om mee om te gaan......hetzelfde.....de schuld bij mezelf zoeken....
