Te hard groeien???

[sphynxlover]

Altijd heb ik gedacht dat de grootte van de hond genetisch bepaald wordt.
Toch lees ik hier wel eens dat je het in de gaten moet houden dat je hond niet te hard groeid.
Mijn pup is 7 maanden en al bijna aan zijn cm"s in hoogte.
Hij is alleen veel korter nog. Eigenlijk vond ik het wel normaal en dacht echt niet aan het voeren.
Hoe zit het en hoe ga ik dit terugdraaien? Duh, ik bedoel dus niet de hoogte terugdraaien.

[Kemi]

Dat heb ik me nou ook al afgevraagd en wat is 'te hard groeien' dan precies, ik denk per ras ook wisselend?
Ik kan je helaas geen antwoord geven maar zie wel in de groeicurve die ik bijhoud dat Kemi in het begin te licht woog en heel langzaam bijkwam. De lijn gaat in plaats van glooiend in een boog iets rechter omhoog vanaf 3 mnd (1, soms 1,5 kg p/wk). Qua hoogte/lengte houd ik het eigenlijk niet zo bij, t is nu een heerlijke slungel van 4 mnd.
Misschien dat jouw pup nu zo'n beetje de hoogte heeft bereikt en nu in de lengte gaat groeien??

[Lizzy]

Ik hoor zoveel verschillende verhalen dat ik niet meer weet wat nou de waarheid is. Wat ik bedoel met "niet te hard groeien" is dat je hond niet dusdanig veel voer krijgt dat hij compleet vet is en uit zijn krachten groeit. In mijn ogen is er maar 1 manier om een gezonde natuurlijke groei te bewerkstelligen en dat is met rauwe, verse voeding (vleesbot en geen calcium supplement, vlees, orgaanvlees, groenten, vis, etc). En dan voer je 'm niet teveel en niet te weinig en dan groeit je hond zoals ie moet groeien. Op 7 maand kunnen ze al prima op hoogte zijn. Mijn hond was ook op die leeftijd op hoogte, volgens mij. Daarna begint het uitzwaren.

[Parelridder]

Ik heb altijd geleerd dat 'te hard groeien' alleen kan wanneer je jonge hond te zwaar is, om die reden het advies ze schraal te laten opgroeien. Wanneer er een groei-stoot komt kunnen ze dan niet mbv hun reserves een gigantische groei ineens doormaken, maar wordt het lichaam gedwongen dit met wat minder hoge pieken te doen.
Wat betreft of het uiteindelijke formaat genetisch vast ligt denk ik dat dit op een bepaalde manier wel zo is, maar niet heel zwart/wit. Als je kijkt naar uit arme landen geadopteerde baby's die in Nederland opgroeien, dan worden ze niet zelden een stuk groter dan hun familie. Voeding speelt dus ook een rol in de grootte die bereikt wordt.

[Esther Q]

Ik heb altijd geleerd dat 'te hard groeien' alleen kan wanneer je jonge hond te zwaar is, om die reden het advies ze schraal te laten opgroeien. Wanneer er een groei-stoot komt kunnen ze dan niet mbv hun reserves een gigantische groei ineens doormaken, maar wordt het lichaam gedwongen dit met wat minder hoge pieken te doen.
Wat betreft of het uiteindelijke formaat genetisch vast ligt denk ik dat dit op een bepaalde manier wel zo is, maar niet heel zwart/wit. Als je kijkt naar uit arme landen geadopteerde baby's die in Nederland opgroeien, dan worden ze niet zelden een stuk groter dan hun familie. Voeding speelt dus ook een rol in de grootte die bereikt wordt.

Dit komt overeen met wat ik hier in Estland zie. De verkochte honden die we tot nu toe uit onze lijn hebben teruggezien op volwassen leeftijd zijn allemaal duidelijk groter dan de honden die bij ons opgroeien. In Estland is het mensen niet aan hun verstand te brengen dat een hond mager moet staan. Misschien iets vanuit het verleden waarin mensen veel schaarste hebben gekend en een magere hond die een teken zou kunnen zijn van armoede, maar dat terzijde... Dus honden zijn steevast te dik. En die honden groeien dus groter uit dan de honden bij ons. Vorig jaar kochten we twee groenland pups. De vader van die pups groeide ook te dik op bij de fokker (als pup dus) en is een beer van een hond geworden. Alle pups (ze hebben er zelf 7 gehouden en wij hebben er dus 2) zijn nu op ruim een jaar nog een stuk kleiner dan pa. Ma en ma (het betrof twee nesten) zijn wel wat kleiner dan pa, maar er zou dan toch ten minste een pup in de richting van pa hebben moeten groeien, de fokker heeft enkele van de grootste pups aangehouden. Die van ons zijn even groot als de 7 bij de fokker. Al deze pups zijn vers afgespeend en schraal gehouden. Niet graadmager, ze stonden gewoon goed, onlangs zijn we nog langs geweest. Het verschil in hoogte lijkt behoorlijk groot bij alle voorbeelden die ik nu gezien heb. Dus ja, genetisch vastgelegd, maar idd beslist niet zwart/wit.

[sphynxlover]

Blitz, Duitse herder reu, schofthoogte nu 62 cm. gewicht 35 kg. 7 maanden.
Zijn ouders zijn van normale hoogte. Blitz  mag dus max. 65 cm hoog zijn.
Hij is niet echt te dik, al vind ik dat het wel wat minder mag. Ik probeer dan ook om dagelijks er 100 gram af te knabbelen, maar hij heeft altijd zo'n honger. Zijn eten, 2 maal per dag, is binnen 5 minuten op. En dan kijkt hij alle bakken na.Tussendoortjes krijgt hij niet, enkel zondagsmorgens worst op het speurveld en anders gedroogde eendenvoetjes  (eentje)als hij gaat slapen.
Hij glanst als een spiegel en is de hele dag actief. Nog geen groeipijnen gezien en hij zwabbert nauwelijks. Wel op de heide als hij weer eens te onbenullig is, valt hij op z'n bekkie.
Natuurlijk begrijp ik dat ik z'n groei niet kan stoppen en zal het dan toeval zijn dat het ineens zo hard in de hoogte gaat? Vanaf midden januari is ie over op volledig vers (barf) en is hij lijkt het onverzadigbaar.Brokken at ie ook goed, maar deed daar veel langer over. Dus in tegenstelling wat er wordt beweerd, heeft ie niet langer tijd nodig om de soms grote lappen weg te werken. Toch kauwt ie wel goed, zijn tanden lijken wel de snoeischaar, knip, knip, kraak, kraak en slik. Ik geef hem af en toe een konijnenkop, als recreatie, maar die is toch ook binnen een 20 minuten helemaal op.

[Esther Q]

Het kan heel goed 'toeval' zijn natuurlijk. Wij hebben hier ook een uitschieter in de hoogte rondlopen.

[Lizzy]

Wat ik altijd begrepen heb is dat de maximale lengte/hoogte altijd genetisch bepaald is. Het staat dus in je genen hoe lang je wordt. Onder invloed van eenzijdige voeding kun je wel kleiner blijven dan in je genen staat. Maar onder invloed van goede/optimale voeding kun je niet groter worden dan in je genen staat.

Daarom worden geadopteerde kinderen uit Aziatische landen en opgroeien in NL vaak langer dan hun ouders en voorouders. Maar in potentie staat het dus in hun genen dat zij allemaal zo lang kunnen worden. Hun ouders en voorouders zijn onder invloed van voeding (vaak slecht of eenzijdig) vaak kleiner gebleven dan dat ze in potentie hadden kunnen groeien. Klopt ook wel als je bedenkt dat we uiteindelijk allemaal van het Afrikaanse continent komen

En dit is met de hond idem dito. Hij wordt onder invloed van slechte voeding niet zo groot als ie in potentie had kunnen worden. Maar hij wordt ook niet groter dan in zijn genen staat.

Zou dat wel zo zijn, zouden wij hier in NL inmiddels allemaal 3 meter lang zijn. En zouden alle Teckels inmiddels zo groot zijn als Duitse Herders. Die grootte ligt genetisch vast. En honden worden groter doordat daarop is geselecteerd, niet door de voeding. Maar door goede voeding bereikt de hond wel zijn volle potentie.

Honden zijn nooit afstamming van een vader en een moeder alleen. Nothing gets lost when breeding. En er kan bij Blitz dus iets naar boven komen dat in zijn opa of oma's of overgroot opa of oma's of nog verder weg zit. Dus Blitz heeft voorouders die hoger was. En daar heeft hij dan zijn hoogte van.

Ik ben overigens inmiddels van mening dat je pups niet schraal moet op laten groeien. En om je een mooi voorbeeld te geven: Linga heb ik heel schraal op laten groeien. Zij is 59 cm schofthoogte. Ik heb Biscuit niet schraal op laten groeien, mollig zelfs. Biscuit heeft een schofthoogte van 56 cm. Beide zijn afgespeend en opgegroeid met BARF. Dat Linga totaal anders is van bouw en hoger op de poten staat staat in haar genen geschreven.

[Esther Q]

Ik geloof zeker dat de max lengte genetisch bepaald is. Of je die alleen haalt met optimale voeding durf ik te betwijfelen (en ook of dat perse de bedoeling is). Veel honden krijgen hier in Estland (niet bij ons, maar bij pupkopers) põder (soort van pap) gevoerd en verder brok en dat zijn dezelfde honden die zo groot uitgroeien. Ik vermoed dat dat iig deels is gekomen doordat ze te dik zijn opgegroeid.

[Lizzy]

Ik geloof zeker dat de max lengte genetisch bepaald is. Of je die alleen haalt met optimale voeding durf ik te betwijfelen (en ook of dat perse de bedoeling is). Veel honden krijgen hier in Estland (niet bij ons, maar bij pupkopers) põder (soort van pap) gevoerd en verder brok en dat zijn dezelfde honden die zo groot uitgroeien. Ik vermoed dat dat iig deels is gekomen doordat ze te dik zijn opgegroeid.

Koolhydraatrijke brokken en pap zijn natuurlijk snelle energie leveranciers en maken honden slap en bovendien groeien ze te snel en papperig op. En het is nog maar de vraag of zo'n maximale hoogte op zulke voeding werkelijk goed is... Ik ben er dus van overtuigt dat als je een hond voert met vleesbot, vlees, orgaanvlees, vis, groenten (in de juiste verhoudingen), ze groeien zoals ze moeten groeien. En dan is het helemaal niet noodzakelijk om je pup graatmager op te laten groeien. Nee, loei-vet en spekkig is ook niet goed maar te mager is in mijn ogen ook niet goed. Verkeerde voeding, dat is echter funest. En misschien niet in 1 generatie maar zeker wel op termijn.

[Esther Q]

Ik ben overigens inmiddels van mening dat je pups niet schraal moet op laten groeien. En om je een mooi voorbeeld te geven: Linga heb ik heel schraal op laten groeien. Zij is 59 cm schofthoogte. Ik heb Biscuit niet schraal op laten groeien, mollig zelfs. Biscuit heeft een schofthoogte van 56 cm. Beide zijn afgespeend en opgegroeid met BARF. Dat Linga totaal anders is van bouw en hoger op de poten staat staat in haar genen geschreven.

Waarom heb je die mening? En wat versta je onder pup en schraal? Ik bedoel hoe voelt schraal bij jou en op welke leeftijd is een pup geen pup meer en ga je over op schraal? En is Linga gecastreerd (zo ja hoe oud was ze?)

Ik zit me af te vragen of populaties in meer oergebieden (die te maken hebben met hardere omstandigheden, oa op het gebied van voeding) niet sterker en gezonder zijn dan de gemiddelde westerse mens. Ik vraag me dus af of overvloed (ik bedoel geen patat met friet maar gewoon normale voeding) zo'n goede invloed heeft, globaal gezien. Misschien wordt een lichaam lui als het steeds op zijn weken wordt bediend? Het is een lastige kwestie omdat je haast niet tot heldere vergelijkingen van situaties kunt komen, doordat zoveel verschillende factoren een rol spelen.

[Parelridder]

Volgens de laatste inzichten zou groeipijn niet te maken hebben met de voeding ná het 'uitvliegen' en evenmin gevolg zijn van de snelheid van de groei, maar heeft wetenschappelijk onderzoek aangetoond dat het ontstaat (indien aanleg) bij honden die in het nest te calciumrijke voeding hebben gekregen, waarbij wordt gedacht aan het mee ten met extra calciumrijke voeding die de moederhond in die periode krijgt (info. prof. Hazewinkel).

[steff]

Als ik alles overschouw van de honden uit mijn lijn die op verschillende manieren zijn grootgebracht bij verschillende eigenaren de afgelopen jaren, kom ik tot de term 'optimale grootte'.
Dat is eigenlijk de ideale grootte die bereikt wordt met een natuurlijke voeding. Doet er verder weinig toe of ie schraal of met een speklaagje opgroeit. (10 kg extra vet onder het vel is vragen om problemen)
Voordeel van schaal opgroeiende pups is dat ze niet zo snel kieskeurig worden.

Voer je een pup enkel krachtvoer zoals brokken of graanrijke voeding dan wordt ie groter dan optimaal en nadert hij zijn maximum genetische grootte. Ook castratie op jonge leeftijd kan een hond een stuk groter laten uitgroeien dan de optimale grootte , misschien zelfs nog groter dan overvoeding. Die maximum genetische grootte nastreven is vragen om problemen. (in elk geval skeletproblemen)

Ondervoedt je een pup dan wordt ie uiteindelijk kleiner dan de optimale grootte wat ook niet goed. Er zal ook wel een genetisch ondergrens zijn qua grootte.

[Lizzy]

Waarom heb je die mening? En wat versta je onder pup en schraal? Ik bedoel hoe voelt schraal bij jou en op welke leeftijd is een pup geen pup meer en ga je over op schraal? En is Linga gecastreerd (zo ja hoe oud was ze?)

Ik zit me af te vragen of populaties in meer oergebieden (die te maken hebben met hardere omstandigheden, oa op het gebied van voeding) niet sterker en gezonder zijn dan de gemiddelde westerse mens. Ik vraag me dus af of overvloed (ik bedoel geen patat met friet maar gewoon normale voeding) zo'n goede invloed heeft, globaal gezien. Misschien wordt een lichaam lui als het steeds op zijn weken wordt bediend? Het is een lastige kwestie omdat je haast niet tot heldere vergelijkingen van situaties kunt komen, doordat zoveel verschillende factoren een rol spelen.

Ik denk eerlijk gezegd dat je het toch moet zoeken in onnatuurlijke voeding. Ik denk dat als er een overvloed is aan groente, fruit, noten en zaden mensen niet over de top groeien. Zulke voeding nodigt ook niet uit tot teveel eten omdat je je lichaam geeft wat het nodig heeft en het lichaam niet continue honger heeft (zoals dat wel het geval is bij de verkeerde voeding). Ik denk dat overvloed in de zin van suiker, suiker, suiker, onnatuurlijke vetten en veel te veel geraffineerde koolhydraat wel kan zorgen voor mensen die dan misschien wel tot aan hun maximale lengte gegroeid zijn maar dat de wijze waarop de groei heeft plaats gevonden niet in orde is.

Ik ben het met Steff eens. Het gaat niet zozeer om hoeveel je voert maar wat je voert. En dan heb ik het niet over inderdaad excessen waarbij echt veel te veel gevoerd wordt. Nee, gewoon genoeg voeren zodat ze ook groeipiekjes makkelijk aan kunnen en ze goed blijven. Want dat is mijn bezwaar met te schraal voeren. Je ziet zulke honden vaak een groeispurt in gaan en dan krijgen ze net in die periode niet voldoende voedingsstoffen om toch mooi door te groeien. Ze zijn dan ineens vaak vel-over-been en juist dan zie ik uitschieters in hoe ze bijv (zeer onregelmatig) omhoog gaan. En dan heb ik het dus nog niet gehad over honden die onnatuurlijk worden gevoerd met brok en pap (veel koolhydraat). Daar is het verschil helemaal enorm. En of je die honden nou schraal of wat dikker voert, ze gaan alle kanten op en ontberen gewoon de broodnodige voeding. Ik vind zo'n menu (van brok en pap) echt te vergelijken met mensen die veel te veel suiker en geraffineerde koolhydraten binnen krijgen.

Ik ga trouwens nooit over op schraal. Mijn honden zijn normaal. Absoluut niet dik, verre van. Maar ook niet mager. Je kunt hier de ribben goed voelen en glooiend ook zien. Ik houd niet van uber-magere honden.  En pups zijn bij mij pup vanaf dat ze geboren worden tot ze (afhankelijk van de grootte van de hond) een jaar of 5 a 7 maanden zijn. Maar zelfs dan ga ik niet over op schraal. Biscuit kreeg gewoon de hoeveelheid voeding die ze nodig heeft om haar groei-spurten goed op te kunnen vangen. En als pup was ze soms ietwat mollig. Maar dan ging ze een groei-fase in de hoogte in en dan was ze weer precies goed. Terwijl als ze dan schraal zijn, zijn ze ineens te dun. En moet je ze ineens meer gaan voeren om dat op te vangen. En dat wil ik dus niet meer. En als ze dan 1 jaar zijn, ga ik er meer mee lopen dus krijgen ze ook weer meer te eten.

[Esther Q]

Ik kom er oa op vanwege een geisoleerde groep (mensen) die in Zweden woonde, waarvan generatie op generatie nauwkeurige data is bijgehouden (door die groep zelf) over leefomstandigheden en sterfte. Waar bij de ene generatie hongersnood optrad zorgde dit voor

Edit:

"From the wikipedia entry linked above: Marcus Pembrey and colleagues also observed in the Överkalix study that the paternal (but not maternal) grandsons of Swedish boys who were exposed during preadolescence to famine in the 19th century were less likely to die of cardiovascular disease; if food was plentiful then diabetes mortality in the grandchildren increased, suggesting that this was a transgenerational epigenetic inheritance."

De theorie die nav deze data (en andere) is opgesteld is dat de genen zich in 1 generatie behoorlijk rigoureus kunnen aanpassen aan omgevingsfactoren, die dan worden doorgegeven aan de eerstvolgende generatie. (als ik het allemaal goed onthouden heb, alweer lang geleden dat ik de docu zag) Ik kan me zomaar voorstellen dat op de lange termijn (generatie op generatie, dus niet het eerste individu dat een misschien te grote uitdaging voor zijn kiezen krijgt), net zoals dat psychisch werkt (iemand die nooit hoeft om te gaan met uitdagingen gaat weinig flexibel om met veranderingen/moeilijkheden), het altijd leven in een warm bad op voedingsgebied leidt tot een verlaging van fysieke flexibiliteit op dat gebied. Ik vraag me in brede zin af of het 'goed' is om in het leven te streven naar een optimum/perfectie, of dat er juist veel kracht verloren gaat als er geen of weinig uitdaging wordt geboden. Altijd lastig al die termen die niet te definieren zijn, maar ik denk dat het wel duidelijk is wat ik bedoel.
Maar goed, dit:

Ik denk eerlijk gezegd dat je het toch moet zoeken in onnatuurlijke voeding. Ik denk dat als er een overvloed is aan groente, fruit, noten en zaden mensen niet over de top groeien. Zulke voeding nodigt ook niet uit tot teveel eten omdat je je lichaam geeft wat het nodig heeft en het lichaam niet continue honger heeft (zoals dat wel het geval is bij de verkeerde voeding). Ik denk dat overvloed in de zin van suiker, suiker, suiker, onnatuurlijke vetten en veel te veel geraffineerde koolhydraat wel kan zorgen voor mensen die dan misschien wel tot aan hun maximale lengte gegroeid zijn maar dat de wijze waarop de groei heeft plaats gevonden niet in orde is.

klinkt heel logisch.