Ik deelde deze ervaring juist omdat het niet een probeersel betreft, geen 'fase', maar structureel weigeren of structureel met lange tanden eten en dus niet meer dan hoogst noodzakelijk. Reden om na aanvang van medicatie nu met razend veel plezier Merel vers te geven: ze smult! Maar indien een hond zodanig walgt van vers (en dan bedoel ik dus niet als gedrag, maar structureel iets heel smerig vinden), maar wel zou smullen van brok, zou ik zeker geen volledige week vers voor zetten. Dat heb ik eerder dan ook niet gedaan. En de hond die absoluut geen enkele hap rauw at, kreeg dus anders.
De vergelijking met het liefst pannekoeken en friet eten gaat m.i. niet op: als je kind kokhalst van pasta, dat waanzinnig smerig vindt, zet je het dan alle dagen spagetti voor of mag het ook rijst, aardappels, brood, tarly... zodat er ook dagen met smaak en plezier gegeten wordt?

Het is een misvatting dat alle honden vers slecht/niet aten
omdat ze anders kregen. Voor eigenaren die het blijven aanbieden (of laat ik iig voor mezelf spreken), dus helemaal niet zo maar de handdoek in de ring gooien en zo mogelijk en deel van de week toch nog iets rauws weten naar binnen te krijgen, is het echt heel frusterend steeds te horen dat ze dan niet streng genoeg zijn... Zo simpel is het helaas niet altijd.