barf en anti-voernijdtraining

[tigger]

Ik worstel een beetje met een dilemma vwb anti-voernijdtraining en ben benieuwd naar andere visies en/of ervaringen.

Toen Beau pup was kreeg hij brokken; het was erg makkelijk om onszelf te koppelen aan iets positiefs bij zijn eten. Immers brokken at hij niet, maar als wij er leverworst oid in deden was het super lekker. Baas in de buurt van je etensbak=zeer positief.
Ginger heeft de eerste weken carnibest gekregen; dan aaiden we haar of deden iets lekkers in haar bak (fruit). Er was geen probleem als we haar bak weghaalden, nog steeds niet. Toen we met haar overstapten op barf gaven we haar de tijd om kwartels, zalmkop oid weg te werken; alleen in de tuin. Afgelopen week moest ik voor iets in de tuin moest zijn terwijl zij haar duif at, op de achtergrond hoorde ik ineens een diepe grom toen ik langsliep  . Wij weer aan de slag dmv in de buurt te blijven als ze haar (voornamelijk prooidieren) eten kreeg. Dit wierp direct zijn vruchten af.
Alleen wanneer ik een recreatiebot van haar af wil nemen wil ze nog wel eens brommen; we trainen dit dmv ruilen: ik geef het commando 'los' (wat ze erg goed beheerst) en ze krijgt wat evenredig lekkers terwijl ik gelijktijdig het bot afpak. Ook dit gaat goed.

Het is zo tegenstrijdig; eigenlijk vind ik het wel begrijpelijk dat ze helemaal 'wauws' is van zoiets lekkers. Ze krijgt ontzettend lekker te eten, hoe kan ik mijn aanwezigheid dan nog positiever of 'lekkerder' maken? Daarnaast vind ik het belangrijk dat ze haar botten ed goed kauwt; door mijn aanwezigheid gaat ze misschien juist wel schrokken. En waarom zou ik haar eten willen afpakken als ik het immers al gegeven heb? Dat zou alleen aan de orde zijn bij een recreatiebot of wanneer er iets niet goed gaat. Dat ondervang ik door het perfectioneren van het commando "los".
Maar ik wil eigenlijk ook niet dat ze haar eten echt gaat verdedigen tov ons...

Wie heeft hier ervaring mee? Hoe lossen jullie het op? Vinden jullie het uberhaupt een probleem of juist niet?

[Twiz]

Misschien de prooidieren in twee stukken hakken en dan eerst het ene deel geven en (door jouw aanwezigheid) komt er ineens nog een stuk die kant op. Dus blijven geven en als het niet anders kan ruilen zoals je zelf al aangeeft.

Maar als ze in de gaten krijgt dat jullie aanwezigheid waarschijnlijk NOG meer lekkers betekent zal ze waarschijnlijk ophouden met grommen.
Hoe dan ook de maaltijd gewoon in twee portie's/delen geven.

[pike]

Maar als ze eenmaal weet/denkt dat er nog meer komt, kan het ook zijn dat ze de eerste helft weg gaat schrokken om maar zo snel mogelijk aan de rest te komen. Dat is in elk geval Pike's filosofie.

[Twiz]

Oeps............das lastig, dan weet ik het ook niet meer.

Jaaaa...........de ene keer alles tegelijk en de andere keer in twee delen., dan blijft het een verassing, maar of ze dan niet meer schrokken??? Ik durf het niet te zeggen, ik heb geen echte schrokker in huis, alhoewel, spiervlees is zo weg maar vleesbot, daar wordt echt op geknaagd.

[Hitam]

Tja, met brokken of KVV mogen wij ook nog wel in de buurt komen, maar als ze een groter stuk hebben niet. We laten het maar zo. Ze vinden het kennelijk erg lekker.

[-Saskia-]

Volgens mij doe je ook alles wat in je mogelijkheden ligt. Het is in de natuur nu eenmaal zo dat je prooi verdedigd mag worden, ook tegenover ranghogeren.

[*Monique]

Volgens mij doe je ook alles wat in je mogelijkheden ligt. Het is in de natuur nu eenmaal zo dat je prooi verdedigd mag worden, ook tegenover ranghogeren.

Hier kan ik me ook wel in vinden. Didge begint meer te schrokken als ik in de buurt kom. Vienna en Kay eten ongestoord door. Ik kan het wel van ze afpakken maar doe het niet. Ik vind het in zo verre wel belangrijk (het kunnen afpakken) voor als het bijv. eens fout gaat en je in MOET grijpen. gelukkig heb ik dat nog niet mee gemaakt

[sylvia]

Ik doe doe dit eigenlijk al heel jong (in het nest) als de puppen goed vast voer gaan eten (dus je zet het vlees neer en ze vallen aan) dan ga ik met mijn handen langs de pups en op zo'n manier dat ze wel doorhebben dat ik het ben en in heel veel pups vooral de haantjes en hittepetitjes willen dan wel eens voernijd laten zien ik straf ze daar voor en meestal is één keer genoeg en voldoet een uhuh bij de enkele recidivist. Verder doe ik mijn hoinden zelden nog pesten met eten, als iemand continu aan mijn eten wil zitten heeft hij ook grote kans dat er uiteindelijk een vork in zijn hand steekt.
Maar ik wil wel dat ik in geval van nood voer uit de bek van mijn hond kan halen en dat kan ook. (bij Eden geld dan dat je het voer er pas uit kunt halen als je eerst de kaakklem van haar bek kan krijgen  maar bijten of uitvallen zal ze beslist niet doen )

[*Dorothea*]

Het is in de natuur nu eenmaal zo dat je prooi verdedigd mag worden, ook tegenover ranghogeren.

Mijn hond heeft volgens mij dat boekje niet gelezen. 
Mijn ouders hebben een klein hondje en die moet je echt bij indy uit de buurt laten anders eet hij al z´n eten op. Als indy bij z´n voerbak staat en die kleine komt er aan dan loopt íe zo zonder grom bij z´n voerbak weg en laat de kleine alles opeten. En ook als hij in de tuin ligt te kluiven dan moet die kleine binnen blijven want anders pakt hij zo z´n bot af.

[Malamoods]

Herkenbaar jouw dilemma Vivian! Ik geef daarom aan Ikijok ook geen grote porties. Hij krijgt wat hij hebben mag en ik haal niets weg. Vaak ben ik wel bij hem in de buurt en loop zo af en toe eens langs, maar ik heb totaal geen aandacht voor hem of zijn eten. Af en toe oefen ik "los" en geef hem er dan iets lekkers bij. Even ruilen (zodat ik in noodsituaties in kan grijpen), maar hij krijgt vrijwel altijd zijn afgegeven voer weer terug. Ik doe dit puur en alleen omdat ik in wil kunnen grijpen in geval van nood, maar verder mag hij hebben wat hij krijgt.... Ik haal zo min mogelijk weg en pas de grootte van zijn porties er op aan.... Ik geef bijv. geen grote penslappen, om vervolgens de andere helft af te pakken en de volgende dag opnieuw aan te bieden... Dan maar een kleinere lap, die hij gewoon in één keer kan verorberen....

Rachel.

[sylvia]

Mijn hond heeft volgens mij dat boekje niet gelezen. 
Mijn ouders hebben een klein hondje en die moet je echt bij indy uit de buurt laten anders eet hij al z´n eten op. Als indy bij z´n voerbak staat en die kleine komt er aan dan loopt íe zo zonder grom bij z´n voerbak weg en laat de kleine alles opeten. En ook als hij in de tuin ligt te kluiven dan moet die kleine binnen blijven want anders pakt hij zo z´n bot af.

Je hebt natuurlijk de honden die totaal geen noodzaak zien in het verdedigen van hun eten.

[*Dorothea*]

Je hebt natuurlijk de honden die totaal geen noodzaak zien in het verdedigen van hun eten.

Hij valt inderdaad onder de categorie nepwolf. Hij bakt er helemaal niks van met kluiven, houdt liever z´n poten schoon. Hij lijkt nog wel het dichtst bij de baviaan te staan, hij doet echt alles voor een stukje banaan! 

[Lizzy]

Persoonlijk vind ik dat een hond z'n eten mag verdedigen. En wij hebben hier dan ook nooit een drama van het eten gemaakt.

We hebben Linga wel met regelmaat vleesbotten uit de hand gevoerd, maar ik kreeg de indruk dat ze daarvan alleen maar hebberiger werd. Wij zijn eigenlijk super-simpel geweest. Linga krijgt in de hal eten. Op haar kleedje. Brutus en Pinkel in de woonkamer, verspreid. Wij zijn heel vaak gewoon bij Linga gaan zitten. Stilletjes erbij gaan zitten en we gaven haar geregeld nog meer lekkers, uit de hand. Ze vindt onze aanwezigheid dus vanaf dag 1 heel normaal.

In eerste instantie hebben wij grote vleesbotten (waar ze lekker haar tandjes in kon zetten maar die ze niet op eet - andere botten laten we haar altijd gewoon opeten) ook wel geruild voor iets heel lekkers als we het gekluif genoeg vonden. En al vrij snel waren we op een punt dat Linga het perfect vond als we haar bot afnemen.

Wel is het zo dat we Linga, sinds ze wat groter is, eigenlijk gewoon altijd met rust laten, tijdens het eten. Idem dito met de andere honden. Het enige dat we nog wel eens wegnemen zijn de grote kalfswervelbotten. Die zijn gewoon te groot. Brutus is gewoon een lulletje rozewater en als ik zijn bot afpak, kijkt hij me echt met van die Droopy-ogen aan van "oh... jammer... ". Pinkel gromt dat het een lievelust is. Die levert niet graag in, zeg maar . En dan kan ze de boom in, want ik grijp haar gewoon in d'r kleine kippenek met een hand en forceer ik het bot uit d'r bek met mijn andere hand. Want ruilen? Daar doet Pinkel ook niet aan . Linga vindt het best, die is volledig neutraal onder het afnemen van botten. Maar nogmaals, ik probeer dit soort dingen tot een minimum te beperken. Liefst laat ik ze met rust.

[-Saskia-]

Hij valt inderdaad onder de categorie nepwolf. Hij bakt er helemaal niks van met kluiven, houdt liever z´n poten schoon. Hij lijkt nog wel het dichtst bij de baviaan te staan, hij doet echt alles voor een stukje banaan! 

 

[bas rouge]

Ik zou er geen punt van maken en haar gegrom respecteren voor dat moment, ik zou zeker geen conflict aangaan met haar. Je zou natuurlijk wel kunnen trainen dat je in de buurt komt van haar als ze eet en het uitbouwen naar het eten afnemen. De meeste honden vinden pens geweldig en je zou dat kunnen gebruiken zoals in de gebruikelijke voerbaktraining.

Verder vind ik het persoonlijk geen bezwaar, mijn honden verdedigen hun rmb's ook. Als ik in de buurt kom en er aandacht voor toon, verstijven ze en gaan nadrukkelijk boven hun eten hangen. Ook fixeren en grommen gebeurt wel. Dat gebeurt nooit met eten dat ze in hun bakken krijgen.
Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen dat als ik het wil hebben dat ik het krijg van ze maar dat moet dan wel met wat beleid gebeuren.